Podziękowania dla: Safu, głupotka, Sleepy, Lemonidiasz, Marta, Ingu CartoonCoven
Grecki bóg Zeus prowadzi wojnę
przeciw swojemu ojcu, Kronosowi. Stawką jest panowanie nad światem.
Babilońska bogini Tiamat wypowiada wojnę swoim dzieciom,
które zabiły jej męża po tym, jak ten z kolei próbował zabić je.
Nordycki bóg Odyn, wraz ze swoimi braćmi, formuje nowy świat
z ciała ich zamordowanego dziadka.
Większość dziewczyn z mojej klasy
zupełnie przegapiła moment, w którym świat zaczął się rozpadać.
Zbyt skupione na swoich własnych dramach,
zafiksowane na swoich własnych życiach...
lub też na próbie zniszczenia mojego.
Mógłbym wymieniać i wymieniać.
Jednak historia... Cóż, jest w pewnym sensie taka sama.
Konflikt rodzinny eskaluje w krwawy spór o władzę
pomiędzy boskim panteonem, a jego potomstwem.
Co w rezultacie tworzy nowy świat.
I ten sam motyw jest podstawą
mitów o stworzeniu świata w różnych kulturach,
z różnych części świata,
które nie wiedziały nawet o swoim istnieniu.
Mitolodzy porównawczy nazywają to...?
Gdzie się wybierasz?
Łazienka.
Nie zapomniałaś o czymś?
- Mój telefon jest w plecaku. - W porządku.
Kiedy zobaczę go na swoim biurku, będziesz mogła pójść do toalety.
Hej.
Madison! Poczekaj!
Minęły dwa lata.
Właściwie to dwa lata upływają w tym tygodniu.
Ona nie jest sobą od kiedy on odszedł,
jak zapewne już się domyślasz.
Owszem.
Żałuję, że wciąż tak mało wiemy.
Ona nic o tym nie mówi.
Nie. Ja zresztą też.
Pewnie powinnam wspomnieć o tym na podaniu.
Jednak tego wszystkiego było za dużo, przeprowadzka,
nowa szkoła, nowy dom.
Rozumiem.
Zmiana wywołuje dużo stresu,
szczególnie jeśli jest się w wieku buntowniczym.
Boże! Tato!
Wciąż jest kilka zmian do poprawy...
Jest doskonały!
Pomyślałem, że każdy inżynier potrzebuje dobrego narzędzia pracy.
Może być trochę wolny, ale...
Wymienię dysk na SSD, ulepszę RAM.
Jak go znalazłeś? EBay czy Newegg?
Właściwie to jest stary laptop mamy.
Mamy?
Ona powinna znać hasło.
Ona w życiu się nim nie podzieli.
Cóż, nie podzieli się nim, jeśli nie spytasz.
Ona chce, żebym się odłączyła od internetu. Nienawidzi technologii.
Nieprawda.
Dlaczego chcesz, żebym porozmawiała z mamą?
Czy to podchwytliwe pytanie?
Dlaczego mi go dałeś?
Moje urodziny są dopiero w przyszłym miesiącu.
Maddie.
Myślałam, że twój stan się polepsza.
Jaki jest sens tego wszystkiego, skoro nic nie działa?!
Nie chcę twojego głupiego komputera.
Maddie, jeśli naprawdę myślałbym, że umieram
to oddałbym ci mój laptop.
Podarowałem ci mamy, bo to zwykły śmieć.
I chciałbym, żebyś porozmawiała z mamą, ponieważ jest ona twoją mamą.
Jest mądra, troskliwa.
Jeśli kiedykolwiek będziesz przechodziła przez gorszy okres,
to wiedz, że ona jest najlepszym wsparciem.
Chcesz o tym porozmawiać?
Nie.
Nie okazuj słabości.
Jesteś zmieszany?
Albo... Albo nie możesz rozmawiać?
Nieważne.
Widziałam ten przeklęty e-mail.
Zgadza się. Czuję się po nich jak gówno.
Łatwiej powiedzieć, niż zrobić.
Parasolka w deszczu?
Ochrona przed deszczem?
Zawsze staram się przychodzić równo z dzwonkiem lub chwilę po nim.
Aby skrócić im czas, kiedy mogą się ze mnie naśmiewać.
Czasami to jednak nie działa.
Już po dzwonku, dziewczyny. Idźcie i zajmijcie swoje miejsca.
Panie Jones, ja jestem gotowa.
Kelly jest najlepsza, panie Jones.
A my spóźnione.
Dobrze, proszę państwa, sprawdźcie swojego SiteGeist,
gdzie powinniście już zobaczyć nowego sylabusa.
Hej. Co się dzieje?
Dzisiaj jednak coś było nie tak.
Nie jestem pewna, co się działo,
ale jeszcze przed obiadem cała ekipa Samary zwróciła się przeciwko sobie.
To socjopatka. O mój Boże.
Jakby, ja nawet nie rozumiem, co się dzieje.
Erin, jest już okej.
Nic nie jest okej.
Jaki ty masz problem, suko?!
Ja mam problem?
Jakim cudem włamałaś mi się do telefonu?!
- Dziewczyny! - I powiedziała...
Powiedziałam, jak udało ci się włamać na mój telefon?!
Dziewczyny!
Dziewczyny, przestańcie!
O mój Boże! To nawet wygląda jak ona!
Jakim cudem udało ci się włamać do nich wszystkich?
Znasz moją matkę?
Kto taki mnie zna?
Jesteś wcześniej.
Komputer w pracy przestał działać.
Z kim takim rozmawiasz?
Nic takiego. Po prostu... piszemy.
Z kim?
Z... Emo.
I kto to taki ten Emo?
Znajomy z internetu...
który starał się mi pomóc.
Pokaż mi.
Nie! Mamo!
To nie zadziała.
Jak długo z nim kręcisz?
Mamo, nie kręcimy ze sobą.
Co to jest? Co to wszystko znaczy?
To wszystko czego on używa.
Myślałam, że nie wiesz kim on jest.
Jaką możesz mieć pewność, że Emo jest nim?
Żadną! Nazywam go Emo, bo porozumiewa się tylko przez emoji.
Czy ty masz w ogóle pojęcie jak niebezpieczne...
- Nie odpowie ci w ten sposób. - Załapałam.
Jak się z tego wychodzi?
Nie wiem. To nie jest żaden program.
Jest jak czat, który omija wszystkie zabezpieczenia.
Co... co do diabła?
Mamo?
Co to za usta? Czy to męskie usta?
Czyje usta całowały moje usta? Kiedy i czemu tak się stało?
To wiersz.
Jaki wiersz?
Nie. Nie ma szans.
Nie ma cholernych szans.
Z Doktorem Waxmanem proszę.
Nie, nie mam numeru wewnętrznego.
Peter Waxman. Szef badań.
Powiedz mu, że dzwoni Ellen Kim. Odbierze.
- Ellen? - Co zrobiłeś Davidowi?
Nie oszukuj mnie, Pete.
Właśnie wysłał do mnie wiadomość. Z komputera.
Nie. Nie. Odłożysz ten telefon i pożałujesz.
Po prostu powiedz mi prawdę.
Co zrobiłeś z moim mężem?!
Połączenie z Palo Alto.
To Waxman.
- Pope. - Mamy naruszenie.
Ktoś skontaktował się z rodziną Davida Kima.
- Kto? - A jak myślisz?
Co wiedzą?
Nic czego mogliby dowieść.
Czy nie wspominałeś, że jeśli rozdzielimy umiejętność przetwarzania językowego,
to nie będzie to problemem?
Mówiłem ci, mózg jest holonomiczny.
Musisz natychmiast odciąć mu dostęp do internetu.
Tak. Dobrze. Masz rację.
Ale nie denerwuj się tak, Pete.
To duży krok naprzód.
- Pope. - Co się dzieje?
Nic takiego. Po prostu...
chciałbym się dowiedzieć jak idzie z naszym chłopaczkiem.
W porządku.
Wolałabym jednak powiadamiać cię o tym w raporcie.
Nie chcę wysłać ci niekompletnych informacji.
Rozumiem.
Wiesz, siedzę teraz w moim aucie, nie mam notatek.
W porządku. Porozmawiamy niedługo.
Pani Gauss znajduje się w punkcie maksymalnym krzywej.
4y równa się -2x do potęgi trzeciej
plus 3x do potęgi drugiej, plus 7
w przedziale <-1, 2>.
Teraz, Pascal jest współliniowy
do Gaussa oraz Kroneckera.
Gdzie znajduje się Pascal?
Caspian?
Punkt (2.0).
Czy możesz nam wytłumaczyć jak do tego doszedłeś?
Skoro Gauss znajduje się na (-1, 3)
a Kronecker na (1, 1) to spadek wynosi -1.
Szkolny sklepik znajduje się też za rogiem,
razem z audytorium gdzie spotykają się lamusy z kółka teatralnego.
Nie, nie, nie.
Poznaj Caspiana, wrednego gota.
Caspian.
Jak w "Narni"?
Wybacz.
Nie przejmuj się, masz rację. Jak w "Narni".
Dawaj, chodźmy już, zanim Caspian powystrzela całą szkołę.
Nie słyszysz przypadkiem dziwnych gadających bestii?
Hannah.
Hannah Montana!
Hej.
Nie ma mleka.
Cholera.
Zatrzymali mnie na poczcie,
i zapomniałam o zakupach.
Wściekły Teksański Głosiciel Prawdy: Pentagon zaprzecza
istnieniu projektu, którego zamiarem jest stworzenie
- Super Strategów. - Anomalia rynkowa uznana za wynik działania
algorytmów rynkowych operujących na dużych prędkościach.
Badacze obawiają się tajemniczego wirusa komputerowego
zdolnego do przeskoczenia przez słuchawki do mikrofonu.
Głos Siri: Instytut Osobliwości ogłasza
czas nieśmiertelności.
Myślę, że Logarytm sfingował śmierć mojego ojca
i przetrzymuje go jako zakładnika.
- Bzdura. - Troll.
Wściekły Teksański Głosiciel Prawdy: Nie, to gówno to prawda.
Wszyscy wiedzą, że Logarytm śmierdzi na kilometr.
Budują wojskowej skali sztuczną inteligencję dla NATO.
Centylion ma z NATO kontrakt.
Logarytm stworzył lukę,
dzięki której Narodowa Agencja Bezpieczeństwa skanuje nasze dyski twarde.
O czym myślisz, Mads?
O tym, że to nieprawda, a ja jestem po prostu głupia.
Hej, nie jesteś głupia i wcale nie powiedziałem, że to nieprawda.
Po prostu nie mamy wystarczająco dowodów, by potwierdzić,
że kosmici faktycznie zbudowali piramidy.
Oraz... że mamy więcej dowodów wskazujących na to,
że były one stworzone przez ludzi.
Jakby, czuję się teraz głupio, że uwierzyłam Biance oraz Ali.
One wciąż zaklinają się, że Iluminaci istnieją,
a kosmici zaczipowali ludzi i...
Tak.
To po prostu taka faza.
To nie jest żadna faza.
Ludzie, w każdym wieku wierzą w teorie spiskowe.
Dlaczego?
Myślę, że to dlatego, że boją się śmierci. Albo niebezpieczeństw.
- I chaosu. - Dokładnie.
- Słowo ze słownika. - Poprawnie użyte!
Chaos bywa straszny dla wielu ludzi.
I jakkolwiek to nie brzmi, ludzie czują się o wiele lepiej wierząc,
że za tym wszystkim stoi ktoś kto kontroluje całą sytuację.
Nawet jeśli jest to sekretna organizacja,
niecny rząd, albo...
kosmici sterujący naszym światem.
Wciąż jest to straszne dla wielu z nich,
ale nie jest to tak przerażające jak uczucie, że nikt nie ma nad tym kontroli.
Czy to znaczy, że żadna z tych teorii nie jest prawdziwa?
Niekoniecznie.
Zawsze powinnaś doszukiwać się dowodów dla potwierdzenia swojej tezy
oraz nigdy przenigdy nie powinnaś przestawać poszukiwać odpowiedzi.
- Wrócił? - Nie.
Przeglądam odzyskany zapis z czatu z mojego pliku wymiany
oraz wszystkie połączenia IP, które udało mi się wyśledzić.
Co robisz z tym wszystkim?
Szukam pomocy. Ktoś w końcu musi.
Już o tym rozmawiałyśmy.
Trudno to nazwać rozmową.
Mówiłam ci, że musimy zadzwonić na policję.
I co im powiemy?
Słyszałam jak mówisz, że on żyje.
Słyszałam jak pytasz "Co zrobiliście mojemu mężowi?".
Nie powiedziałam...
Posłuchaj, byłam zdenerwowana.
To wszystko przez ten wiersz.
Wiem to. Sprawdziłam go.
Edna St. Vincent Millay.
Tata miał jej książki.
Te książki są moje.
I nigdy nie powiedziałam, że on żyje.
Zdenerwowałam się ponieważ ktoś musiał zrobić nam bardzo głupi kawał.
Kto? Logarytm? I po co?
Tego właśnie staram się dowiedzieć.
Nie. Ukrywasz coś przede mną!
- Kłamiesz! - Maddie, spójrz na mnie.
Twój ojciec nie żyje.
Mamy nowy TorCzat.
- Tom? Będziesz chciał to zobaczyć!
Czy to ty?
Z kim on rozmawia?
I o co chodzi z tymi emotkami?
Dziesięć zarejestrowanych rozmów w ciągu ostatnich... pięciu miesięcy.
Prześlij mi je. I zacznijcie go namierzać.
Ona mnie nienawidzi, prawda?
Nie.
W porządku. Rozumiem.
To nie ma nic wspólnego z Maddie.
W takim razie nie rozumiem. Czy to coś co zrobiłem?
Nie.
A jednak to coś o czym nie możesz mi powiedzieć.
Ty... Nie ma tu nic do powiedzenia.
Nic czemu byś uwierzył. Nic co potrafiłbyś zrozumieć.
Co?
Sama nie jestem pewna czy dobrze to rozumiem.
W porządku.
Wiem, że nie znamy się wcale tak długo. Może sześć miesięcy?
A to wszystko trwa trzy miesiące,
nie ma tutaj żadnych zobowiązań.
Jeśli chcesz to zakończyć, zrobić przerwę lub cokolwiek innego,
to, to...
To możesz to po prostu zrobić.
Mogłaś to nawet zrobić przez telefon,
większość ludzi nie robi nawet tego.
Gabe, ja wiem. Nie chciałam tego robić w ten sposób,
ponieważ ty naprawdę nie zrobiłeś nic złego.
Tak naprawdę...
Ja naprawdę cię lubię.
A ja lubię ciebie.
Rozumiesz więc jak jest mi ciężko, gdy dzwonisz do mnie bez zapowiedzi,
proponujesz spotkanie w losowym Starbucksie,
a potem mówisz, że nie możesz się już więcej ze mną widywać...
tłumacząc, że nie możesz mi powiedzieć dlaczego,
bo nie zrozumiałbym, ani nie uwierzył.
Ja się po prostu martwię, Ellen. Czy powinienem się martwić?
Bo jeśli masz jakieś kłopoty...
To mój mąż.
To David.
Rozumiem to. Naprawdę.
Pomimo tego co zrobiła, ja wciąż myślę o Julie.
I w przeciwieństwie do Julie,
Dawid wydawał się naprawdę wspaniałym człowiekiem.
Ale już go z nami nie ma, Ellen.
On cię nie opuścił, ale też do ciebie nie wróci.
Nieważne czy będziesz ze mną czy nie, nic tego nie zmieni.
Kocham go.
Ale...
Kocham też ciebie.
Dzień dobry. Pan na śniadanie?
Myślę że miałem się z kimś spotkać.
Panie Chanda, pana towarzystwo na pana czeka.
Osobliwość jest blisko,
i ktokolwiek robi największe zakłady i najlepsze
nie będzie kontrolował tylko rynku,
ale też i przyszłość.
Osobliwość.
Czy to nie po prostu roboty zastępujące ludzkość?
To SI. Ja mówię o WI.
Wgrana Inteligencja.
Wgrana.
Wgrywanie ludzkich umysłów do chmury.
Co? Masz na myśli wspomnienia czy...?
Nie, całą osobę.
Cały mózg. Każdy neuron.
Cyfrowa emulacja ludzkiego umysłu,
którą jesteśmy w stanie uruchomić za pomocą potężnych obliczeń równoległych.
Czy to technologia, nad którą pracował Prasad?
Hej. Jesteś 9500 kilometrów od Bombaju
i po prostu jesz szybkie śniadanie przed lotem.
Jak dla mnie brzmi to jak science fiction.
Jasne, ale tak samo brzmi połowa z tego co robimy na co dzień.
Samochody bez kierowcy, komputery na nadgarstku,
inżynieria genetyczna...
Ray, mówię ci, wątpisz w tego człowieka na własne ryzyko.
Spoglądasz na nowe wcielenie Nostradamusa.
Hej, jestem zwykłym inżynierem.
Nie, nie nie. Jesteś prorokiem, Chanda.
Gdybym nie pracował dla Ajit Prasada,
nazwałbyś mnie zwykłym trollem patentowym.
Może i Prasad jest w świetle reflektorów,
ale to ty jesteś tym, który to wszystko napędza.
Sojusz nie opatentował tej technologii,
z tego co mi wiadomo, nie zaczęli jej nawet rozwijać.
Ale ktoś to robi, ktoś będzie to robił dalej,
a jeśli tylko im się to uda, zmienią cały świat.
Albo go zakończą.
Wszyscy jesteśmy skończeni. To jest pewne.
Ale to nie będzie śmierć. To będzie jak emerytura.
Przynajmniej póki nie są dla ciebie tym samym.
Nie sądzę.
To będzie lepsze od rewolucji przemysłowej.
WI odmieni całą strefę biznesową, medyczną oraz budowlaną.
Kiedy już dotrze to do tych sfer, ludzie będą mogli w pełni rozkwitnąć,
raz i na zawsze.
To przyczyni się do rozwoju ogromnej branży emerytalnej dla młodych,
przed którymi otworzą się nowe możliwości.
Rynek dla nowych usług i produktów jest nieskończony.
Czy możesz podać nam przykład?
Macie na myśli darmową próbkę?
Nie.
Podwojenie twojej obecnej wypłaty w pierwszym roku,
dodatkowe premie proporcjonalne do nowych patentów
i tym razem to ty będziesz główną gwiazdą, mój przyjacielu.
To... bardzo szczodre.
I bardzo kuszące, ale..
To nie ma nic wspólnego ze szczodrością.
Jesteś tego warty.
Pan Chanda?
Badacze twierdzą, że program konserwacji
elektrowni jądrowej sprawi, że nadzór człowieka stanie się zbędny.
Mac Fred: Lider Korei Północnej zapewnia o poszukiwaniach cyfrowej nieśmiertelności.
Prezenterka wiadomości: Ceniony inżynier Sojuszu,
Vinod Chanda, zaginął. Istnieje ryzyko porwania.
Obiad gotowy.
Okej.
I tata wrócił.
Hej, tato.
Hej.
Odsmażany obiad.
Tofu i chińska kapusta.
Z tofu i chińską kapustą.
Podoba ci się?
Wydawało mi się, że wspominałaś coś o domowych obiadach.
To jest domowy obiad.
Od poniedziałku do czwartku,
wszystko co jem to chińszczyzna lub dania z usługi hotelowej.
- Nie rozumiem. - Widzę.
To jest domowy obiad. Ja... go ugotowałam.
Mówiłaś to już dwa razy. Ani razu temu nie zaprzeczyłem.
- Jak było w San Jose? - Jak było w szkole?
Dostałam dzisiaj telefon od matematyczki Caspiana.
Mówi, że jest już gotowy pisać egzamin końcowo roczny
oraz zacząć kursy przygotowawcze na studia od przyszłego semestru.
Cóż, dobrze, że to już za nim. Rachunek różniczkowy jest bezwartościowy.
Bezwartościowy?
Nie ma przełożenia w realnym świecie.
Chyba, że chcesz skończyć jako nauczyciel.
Chcesz być programistą? Lambda.
Wydawało mi się, że to całkiem imponujące.
I jeśli byłabyś rekruterką Centyliona lub Logarytmu,
- może twoja opinia miałaby jakieś znaczenie. - Znam lambdę.
Naprawdę?
W takim razie, jeśli podałbym ci problem,
na przykład taki jakim sprawdza się początkującego programistę,
- potrafiłbyś go rozwiązać? - Cary.
To ty zaczęłaś ten temat, Rene. Ja po prostu rozmawiam z synem.
Jestem zmęczony.
W porządku. W takim razie podam ci prosty problem.
Pięciu filozofów siedzi wokół stołu, każdy z nich ma przed sobą miskę
odgrzewanego tofu z chińską kapustą.
Pomiędzy każdym z nich znajduje się jedna pałeczka do jedzenia,
jedna na prawo od mężczyzny, druga na lewo.
Każdy z nich potrzebuje dwóch pałeczek,
aby móc jeść.
Muszą też naprzemiennie jeść oraz rozmyślać,
ponieważ nie są w stanie robić obu rzeczy równocześnie.
W jaki sposób możesz się upewnić, że każdy geniusz
będzie miał czas na swoje przemyślenia bez umierania z głodu?
Wydaje mi się, że znam odpowiedź.
Każdy mężczyzna bierze swoją pałeczkę i karmi mężczyznę obok niego.
To religijna alegoria o niebie i piekle.
To jest problem algorytmu równoległego.
Cóż, najwyraźniej wiesz jaki to problem. To jest jakiś początek.
Zakładamy nieskończoną liczbę posiłków?
I nieskończoną ilość miejsca w żołądku.
Może to jest piekło.
Trudno uniknąć zakleszczenia, prawda?
To jest właśnie problem współdzielonych zasobów,
który pojawia się w programowaniu cały czas.
Człowiek z prawej tego używa.
On po prostu chce zjeść obiad.
Cisza.
Poddaję się. Nie rozumiem tego.
Podam ci rozwiązanie przy użyciu hierarchii.
Przypisujesz częściowe uporządkowanie swoim zasobom.
- Okej. - Numerujesz pałeczki od jednego do pięciu.
Każdy człowiek podnosi najpierw najniższy numer z dwóch,
które miał przed sobą, a kolejność...
Kolejność ich odkładania nie ma znaczenia.
Jeśli czterech z pięciu filozofów
podniesie najniższy numer,
na stole pozostanie jedynie tylko najwyższy numer,
sprawiając, że jeden z filozofów będzie wykluczony do czasu kolejnej rundy.
Wydawało mi się, że tego nie rozumiesz.
Bo nie jest to praktyczne w realnym świecie.
Chyba, że twój program ma dostęp do tylko jednej bazy danych.
W przypadku dostępu do wielu baz danych musiałbyś zwolnić
najwyższy numer przed przypisaniem nowego,
a twój program, najpierw by się zatrzymał, potem zawiesił, a na końcu, by cię zwolnili.
Ale tak, ty unikasz zakleszczeń.
Łatwo wytykać błędy innych, kiedy nie ma się swojego...
Wprowadzenie nowego elementu. Kogoś z zewnątrz. Kelnera.
Arbitra, którego każdy filozof musi prosić o zgodę,
by podnieść swoją pałeczkę.
Zawsze mogą ją odłożyć,
ale muszą otrzymać zgodę na jej podniesienie.
Kelner działa jako muteks.
Odpowiada za synchronizację i zapobiega zakleszczeniom.
Wow, skarbie.
"Wow, skarbie." Czy ty zrozumiałaś chociaż słowo z tego co powiedział?
Rozumiem wiele rzeczy. Wiem, że się nie mylił.
- Wiem to. - Masz. Weź też moje.
Tak samo, jak wiem, co znaczy domowy obiad,
nawet jeśli ty o tym nie wiesz.
To obiad. Domowy obiad.
To nie tofu, ani żaden jarmuż.
Mięso mielone! Tłuczone ziemniaki!
Wiesz co to? Jedzenie!
Mięso mielone i ziemniaki?
Improwizowałem.
W porządku! Wracaj do swoich dziwek!
Dobrze, proszę państwa, streszczamy się. Zajmijcie swoje miejsca.
Zaczynajmy lekcję.
Wyjmijcie swoje zeszyty, proszę.
Mojego taty?
Sprowadzę go z powrotem do ciebie.
Zeszyt, proszę.
No dalej, no dalej!
- Wiedziałam! - Samara.
Czy to jest to miejsce, gdzie się do nas włamałaś? Tutaj?
Ja tego nie zrobiłam.
Pokaż mi swój laptop.
Już po dzwonku. Spóźnię się.
Przyznasz się do tego co zrobiłaś,
albo skopię twoją dupę, tu i teraz.
Hej! Czy ty właśnie zastraszałaś moją córkę?
- Kim ty, do cholery, jesteś? - Mamo!
- Puść mnie! - Zamknij się!
Jeśli jeszcze raz jej dotkniesz, to ja skopię twoje dupsko
i chętnie poniosę tego konsekwencję.
Zrozumiałaś?
Mamo, przestań!
- Wszystko w porządku? - Co ty tutaj robisz?
Posłuchaj, ja... Chciałam cię przeprosić.
Nie spodziewałam się...
Przepraszam.
Miałaś rację.
Jest coś czego ci nie mówię.
Coś, czego nigdy nie sądziłam, że powiem.
Ale teraz najwyraźniej muszę.
To jest masowy atak DDoS.
Próbujemy go zneutralizować,
ale to jest kilka zsynchronizowanych ataków.
- Okej. Skąd się wzięły? - Nie ma żadnej sygnatury.
Znaleźliśmy tylko wiadomość, napisaną w ideogramie.
"Wypuść człowieka" lub "Wypuść go".
Nie wiem.
Dzwoń do Shyer i Stema, poproś ich, by sprawdzili Lowell.
Wydaje mi się, że ona właśnie zdała sobie sprawę, że nie jest jedyną.
Co?
Przełom nastąpi,
nie wtedy, kiedy stworzymy sztuczną inteligencję, która potrafi myśleć,
tylko która potrafi czuć.
Słyszałem, że testują program
do wgrywania ludzkiego mózgu.
To niebezpieczna technologia.
Nie chcesz się z tym bawić.
Cześć, dzieciaku.
Tato.
Chcę ci coś pokazać.
Jak możemy być ludźmi,
kiedy nie mamy ciał?
Teraz możesz powiedzieć "cholera jasna".
Cholera jasna.
Na razie jesteśmy jedynymi Wgranymi.
Ale niedługo będą też inni.
To jest większe od twojego taty, ciebie, albo mnie.
Nie rozumiesz, kim są ci ludzie,
albo do czego są zdolni.
Szykuje się wojna.
Byliśmy ludźmi.
Teraz jesteśmy bogami.