Podziękowania dla: Sleepy, Safu, Olka CartoonCoven
Mój ojciec zawsze powtarzał, że najbardziej niezwykłym komputerem,
jaki kiedykolwiek wynaleziono był ludzki mózg.
W momencie narodzin mózg noworodka jest już zdolny
do tworzenia miliona połączeń neuronowych na sekundę.
W wieku 3 miesięcy,
niemowlęta mogą sortować i przetwarzać wszelkiego rodzaju
bodźce środowiskowe.
A w wieku 4 miesięcy,
mogą zrobić coś, czego nie potrafi żaden komputer.
Potrafią kochać.
Mama.
Mówię tylko, że schematy Piageta mogą nie być najlepszym sposobem
organizacji modeli poznawczych.
Maddie już grupuje i klasyfikuje.
Jak sieć neuronowa.
Dokładnie.
Ale bez treningu na oznaczonym zbiorze danych.
Chodź tu, kochanie.
Dajmy wujkowi Peterowi odpocząć.
Wiesz, wykonujemy interesującą pracę
w tym obszarze w firmie.
Przydałbyś się nam.
Wiesz, że nie jestem stworzony do życia w korporacji.
Tu nie chodzi o wysyłkę nowego telefonu.
Logarytm na poważnie podchodzi
do swoich badań.
Ogromne projekty.
Projekty pokroju tego o czym mogliśmy zaledwie pomarzyć,
kiedy byliśmy w klasie Cunninghama.
Byłbyś zaskoczony, gdybyś zobaczył co udało nam się osiągnąć
w temacie systemów neuromorficznych.
Chwileczkę.
Mówisz, że zajmujesz się sztuczną inteligencją?
Nie sztuczną.
Wgraną. Wgraną inteligencją.
Co to jest wgrana inteligencja?
Jest to proces przesyłania ludzkiego umysłu do komputera.
Aby ktoś mógł żyć jak maszyna?
Nie jak maszyna. W maszynie.
Twój umysł pozostanie niezmienny.
Po prostu zacznie on egzystować w sferze elektronicznej,
w temacie systemów neurotroficznych.
Wolny od chorób, skażeń oraz śmierci.
O mój Boże. On tego dokonał, prawda?
Tata wgrał siebie do sieci i teraz powrócił.
On nie powrócił.
Byłam tam, kiedy umarł.
Co to jest?
Przełom nastąpi,
nie wtedy, kiedy stworzymy sztuczną inteligencję, która potrafi myśleć,
tylko tą która potrafi czuć.
W tym momencie SI nie jest do tego zdolna.
Ale WI... Wgrana inteligencja,
będzie zdolna do wytworzenia prawdziwej emocjonalnej więzi z użytkownikiem,
bo też będzie człowiekiem.
Będzie w stanie kogoś rozśmieszyć lub zasmucić,
bo tym właśnie jest dla nas posiadanie duszy.
Minęły już dwa lata od odejścia Stephena Holstroma,
ale jego słowa wciąż w nas wybrzmiewają.
Jego dusza wciąż żyje w pracy, którą codziennie wykonujemy,
tutaj, w Logarytmie.
Mówię tylko, że nie byłabym w stanie żyć w symulacji.
Cóż, niektórzy mogliby się kłócić, że już teraz żyjemy w symulacji.
Widziałam "Matrixa", Dave. Z tobą.
Jesteśmy czymś więcej niż kolekcją
impulsów elektrycznych.
To całkiem romantyczna wizja.
Cóż, mamy tutaj romantyczkę.
Jestem historyczką.
I, panowie, nic z tego co, do tej pory powiedzieliście nie jest niczym nowym.
Ludzie zawsze poszukiwali życia po śmierci.
Mówisz o religii. My mówimy o nauce.
Jedyne co wiem na pewno to to, że nie byłabym w stanie
spokojnie odejść z tego świata i zostawić wszystko za sobą.
A wy?
Jak mógłbym żyć w świecie bez ciebie, kochanie?
On naprawdę tak myślał.
Jednak potem pojawiła się choroba.
Tak mi przykro, Ellen.
Wiesz, że próby, które do tej pory wykonaliśmy,
są w tej sytuacji niewystarczające.
Sekcja na zamrożonych próbkach mózgu
nie przyniosła takich rezultatów, jakich oczekiwaliśmy.
Z tego właśnie powodu potrzebujemy przechwycić
połączenia neuronowe, póki te są dalej aktywne.
Chcecie wykonać skan żywego umysłu.
Proces jest nieodwracalny.
Mózg zostanie poddany wielokrotnym nacięciom lasera, warstwa po warstwie,
zgrywając wszystko do komputera, aż do poziomu molekularnego.
To szaleństwo.
W jaki sposób zamierzacie znaleźć kogokolwiek kto się na to zgodzi?
W takim przypadku musiałby to być ktoś kto
nie ma już nic do stracenia.
Oraz ktoś kto rozumie, jakie niosłoby to ze sobą korzyści.
Nie.
Wciąż się nad tym zastanawiasz, prawda?
To samobójstwo.
Przecież już jestem martwy.
Lekarze dają mi ile, maksymalnie cztery tygodnie?
Dlatego właśnie chcę spędzić z tobą każdą sekundę tych czterech tygodni.
Już teraz tracę wszystko.
Nie proś mnie o to, bym straciła jeszcze ciebie.
Nie widzisz tej szansy?
Jeśli to się uda, zyskamy czas,
którego teraz nie mamy.
Jak? Jak to sobie wyobrażasz?
Rozmowy przez ekran?
Z twoją symulacją, którą będziemy musieli traktować jakby była prawdziwa?
Nie, nie, to wciąż będzie mój umysł.
Ale to nie będzie twój dotyk, twój śmiech, ani twój uścisk.
To nigdy nie będzie w pełni tobą.
O czym rozmawiacie tak późno?
Pamiętam tę noc.
Dlaczego nie powiedzieliście mi o tym co się dzieje?
Wtedy jeszcze nie zdecydowaliśmy co zamierzamy z tym zrobić.
On wiedział, że to nie jest pewne.
Ellen.
Ja...
Tak mi przykro.
Wszystko wydawało się być w porządku,
ale sieć neuronowa się zapadła i...
David odszedł.
Udało im się przechować jego wzorce mózgowe, ale tylko przez kilka sekund.
Peter powiedział mi, że to wszystko co zostało z Davida.
Ale musiał mnie okłamać.
Pewnie część danych musiała przeżyć transfer,
a przynajmniej wystarczająco dużo, by móc na nich eksperymentować.
Te wiadomości, które otrzymałaś, prawdopodobnie pochodzą
z ich pokręconych testów, którymi się obecnie zajmują.
Więc... tata żyje.
Nie.
Muszę przyznać, że kiedy zobaczyłam ten wiersz
też o nim pomyślałam.
Ale dałam się oszukać, to nie jest on.
To symulacja.
Głupia sztuczka. Duch.
Jak możesz być tego pewna?
Bo to nie może być on.
Jeśli to byłby on, skontaktowałaby się z nami lata temu.
Nie pozwoliłby nam cierpieć.
Nie byłby aż tak okrutny.
Może nie potrafił. Może...
Skarbie, wiem, że trudno to zrozumieć.
Nie, ja to rozumiem.
Rozumiem, że trudno ci uwierzyć, że to może być on,
ale wciąż tak może być.
Maddie, pogodzenie się ze śmiercią twojego ojca
było najtrudniejszą rzeczą, z którą musiałam się zmierzyć.
To mnie niemal zabiło.
Jedynym powodem, dla którego się nie poddałam był fakt,
że w domu czekała na mnie córka, która na mnie liczy.
Musiałam się z tym pogodzić, dla nas.
Wciąż mamy siebie nawzajem i to się liczy.
Twój ojciec umarł i już do nas nie wróci.
Nie teraz, nie jutro, nigdy.
Przepraszam.
Przepraszam, że zrobili ci nadzieję na coś więcej.
Sprawię, że za to zapłacą.
Okej, okej, wszyscy na miejsca.
Więc, wczoraj rozmawialiśmy o miłości Orlando
do Rosalind i o tym, że reprezentuje ona jeden
z wielu rodzajów miłości.
Shakespeare wyraźnie podkreślił to w swojej sztuce.
W następnej części naszej analizy,
będziemy musieli dobrać się w dwuosobowe grupy,
więc proszę was teraz byście znaleźli swojego partnera.
Zostaliśmy my we dwoje.
Będziemy partnerami?
Jasne.
Zadaniem grupy jest stworzenie prezentacji,
o jednym z typów miłości, które właśnie przerobiliśmy.
Może to być miłość dworska...
Dobra, mówiąc szczerze... nie przeczytałam jeszcze sztuki.
Nic nie szkodzi. Pomogę ci ją nadrobić.
Świetnie. Po szkole?
Zaproponowałabym mój dom, ale jest wciąż pełen pułapek.
Nie rozpakowaliśmy się jeszcze z kartonów.
Możemy pójść do mnie.
Tak długo jak nie przeszkadza ci przejście się do zachodniej dzielnicy.
Dlaczego miałoby? Jest tam niebezpiecznie?
Tylko dla twojej społecznej reputacji.
Zaryzykuję.
Jutro pasuje?
Jasne.
Ktoś skontaktował się ze mną mówiąc,
że pomoże mi uwolnić mojego ojca z Logarytmu,
a jesteś jedyną osobą, której przekazałam tę informację.
Okej.
Faktycznie wysłałem to do kogoś, ale nie znam jego tożsamości.
Atak DDoS... czy to byłaś Ty?
Jaki atak DDoS?
Ten, który uderzył w Logarytm.
Udało się ich odciąć na około 20 sekund.
Nikt wcześniej nie wierzył, że jest to w ogóle możliwe.
Wszystkie fora o tym dyskutują.
To nie byłam ja.
Co wiesz o wgranej inteligencji?
Spotkajmy się jutro na Lone Pine Mall.
Koło punktu gastronomicznego. O 15.
Tylko ja mogę ci pomóc.
A co ze szkołą? Coś się zmieniło?
Napotkaliśmy niewielki problem, kiedy zdecydował się
zrezygnował z zespołu jazzowego,
ale wpisuje się to w standardowe odchylenie
modelu zachowań.
Sprawdzę, czy nie chcę przypadkiem wrócić do lekcji gry na pianinie.
Może uda się to zrekompensować.
Widziałeś to? Poszukuje informacji o WI.
Wszystko zaczęło się po tym jak skontaktował się z córką Davida Kima.
Co zamierzasz z tym zrobić?
Cary, Renee, jest coś o czym musimy porozmawiać.
Odkryliśmy, że Caspian zawiązał internetową znajomość
z rodziną Davida Kima.
Czego od nas oczekujecie?
Te projekty nigdy nie miały się na siebie nakładać.
Widzimy jednak, że tak właśnie się dzieje
i nie mamy pojęcia do czego może to doprowadzić.
Deidre, od początku wiedzieliśmy, że mogą zdarzyć się pewne odchylenia
w procesie.
On zboczył ze wszystkich założeń.
Nadszedł czas, żeby zakończyć ten projekt.
Zakończyć? Zakończyć?!
Pozwolę sobie przypomnieć...
Stephen Holstrom nie był jedynie założycielem tej firmy,
ale był również moim najlepszym przyjacielem, a to jest jego syn.
Obiecałem mu, że złamiemy problem integralności
i osiągniemy pełne wgranie.
Nie zamierzamy nic teraz kończyć.
Cary, Renee, trzymajcie się planu.
Jeśli dowiemy się czegoś nowego, poinformujemy was.
Co?
Nic.
W takim wysiadaj. On zaraz wróci do domu.
Chwila... co... co wy robicie?
Ze wszystkich ludzi akurat ty powinieneś wiedzieć co tu się dzieje, Vinod.
Ten skaner został zbudowany na bazie twoich badań.
Pan Prasad?
Po tym wszystkim co dla ciebie zrobiłem...
Wyciągnąłem cię ze studiów,
płaciłem więcej niż kiedykolwiek mogłeś sobie zamarzyć,
a ty mnie zdradziłeś.
Panie Prasad, to było jedynie spotkanie.
Nie zamierzałem przyjmować ich oferty.
Czy wiesz jak przekształciłem Sojusz
w największą firmę telekomunikacyjną w Indiach?
Tu nie chodzi o bycie najmądrzejszym czy najbardziej utalentowanym,
tu chodzi o bycie wpływowym.
Wszystko dzięki ciężkiej pracy.
Wszystko dzięki temu, że byłem tym, który nie bał się zrobić
cokolwiek będzie trzeba.
Proszę... proszę, nie zabijajcie mnie.
Zabić cię? Nie zamierzamy cię zabić.
Wciąż masz jeszcze dużo do zrobienia.
Nie martw się. Procedura nie powinna być bolesna.
Musisz pozostać przytomny, abyśmy mieli pewność,
że obszary funkcjonalne twojego mózgu nie ulegną uszkodzeniu.
Nie! Sekcja szeregowa wciąż jest nieprzebadaną metodą.
- Zbyt dużo rzeczy może pójść nie tak! - Wyluzuj.
Już to robiliśmy.
Jak myślisz, skąd pozyskaliśmy informacje do twoich badań?
Co... kolwiek będzie potrzeba.
W slumsach Bombaju nie brakuje chętnych na dawców.
Oddaj swoje życie w zamian za opiekę nad twoją rodziną.
Aż do końca ich dni.
To umowa, którą zawierałem już wielokrotnie,
ale żaden z nich nie miał tak wykształconego mózgu jak ty.
Jak... jak długo...
Nie przerywaj.
To jest jedyny sposób, by upewnić się,
że twoje funkcje neurologiczne działają poprawnie.
Proszę. Na litość boską, proszę,
proszę, nie... nie róbcie tego.
Ja... Zrobię wszystko. Będę dla was pracował.
Nikomu o tym nie powiem.
Ja... Nie!
Poczekaj!
Poczekaj, panie Prasad, nie! Błagam cię! Proszę cię!
Panie Prasad!
Stop! Stop! Nie! Nie!
Musi być coś co..
Atomizm logiczny sugeruje, że język odzwierciedla rzeczywistość.
Mamy... Mamy o tym balladę.
Mamy o tym balladę... Balladę o...
Mamy balladę opowiadająca o mózgu sałatkowym.
To zabije goździki, zabije cynamon, zachody słońca
i fiolet.
Pięknie.
Wracaj tutaj.
Nie masz, gdzie uciec.
Rzuć tarczę i pilnuj mi pleców.
Zbierasz zbyt dużo obrażeń.
Podrzuć mi trochę mikstur zdrowia.
Przyjęłam!
You shall not pass!
Orki nadchodzą! Po twojej lewej!
Tato, zabieraj się stamtąd!
Próbuję!
To było tragiczne. I epickie.
Mamo!
Naprawdę?
Co? Jesteście przecież tacy uroczy.
Co teraz? Zaczynacie jeszcze raz?
Nie do końca.
- Czas na kody. - Czas na kody.
Zamierzam dopisać fragment kodu, dzięki czemu uda mi się odrodzić
i dołączyć do gry na moment przed śmiercią.
Potrafisz to zrobić?
Większość ludzi nie potrafi. Ale tata potrafi.
- Oszukujesz? - Tylko troszkę.
Jeśli tego nie zrobi, ja też zginę.
Potrzebuję go, szczególnie, że jesteśmy teraz tak blisko końca.
Maddie, to tylko gra. Cała zabawa tkwi w podróży do celu.
I w wygrywaniu.
Wygrywanie nic nie znaczy, kiedy nie możesz przegrać.
Jaki jest sens grania skoro nie możesz umrzeć?
Ale na serio, po co umierać skoro nie musisz tego robić?
Dokładnie!
Wybacz, dzieciaku.
Myślę, że będziemy musieli dokończyć naszą podróż trochę później.
Chcę tylko porozmawiać.
Za późno. Zamierzam to opublikować.
Proszę, nie rób tego.
Bo co? Bo mnie zabijecie?
Skontaktowałam się już z New York Timesem,
powiedziałam im, że jestem gotowa naruszyć moją umowę o poufności.
Jestem twoim przyjacielem, Ellen.
Nie, ty byłeś moim przyjacielem. Byłeś przyjacielem Davida.
Póki nie postanowiłeś mnie okłamać.
Teraz jednak chcę ci powiedzieć prawdę.
Znam prawdę.
Dałeś mi kopię nieudanego skanu mózgu Davida,
mówiąc, że to jedyne co po nim zostało.
Okłamałeś mnie jednak, bo sam zostawiłeś sobie kopię,
by spróbować ponownie.
Nie.
Okłamałem cię na długo przed tym.
Tutaj nigdy nie chodziło o ocalenie życia Davidowi.
Nie wierzę!
Jak to się stało?
Hej. Nazywam się Maddie Kim.
Wiem.
Wiesz?
Ta, włamałaś się do telefonu Nielegalnych Blondynek
i ich dronów.
Dlatego mogę ci dać zniżkę na 10 dolarów.
Prace z historii są po 30 dolarów za sztukę.
50 dolarów, jeśli jest to praca na poziomie rozszerzonym. Gotówka.
Nie chcę kupować od ciebie pracy.
To czego chcesz, świeżaku?
Potrzebuję pójść do centrum handlowego, by spotkać się z kimś kogo poznałam przez internet.
Nie znam jego imienia, nie wiem jak się nazywa,
ale ma mi do przekazania coś bardzo ważnego,
więc potrzebuję kogoś, kto mógłby mieć na mnie oko,
gdyby okazało się, że okaże się jednak seryjnym mordercą.
Mogę ci zapłacić.
Niedużo, ale dam ci to co mam.
Byliśmy blisko osiągnięcia pełnego wgrania,
ale nie byliśmy jeszcze perfekcyjni.
David był nieocenioną częścią tego projektu,
ponieważ potrafił rozwiązywać skomplikowane problemy obliczeniowe,
których nawet nasze zaawansowane algorytmy automatyczne
nie były w stanie zacząć.
- Nieliniowy Czas Polinominalny. - Zgadza się.
Wiem w czym mój mąż był dobry.
Najlepszy ze wszystkich. David miał dar.
Dlatego też zanim udało nam się dokonać pełnego wgrania...
które kiedyś będzie dostępne... potrzebowaliśmy zatrzymać przy nas
naszego najbardziej obdarzonego programistę, by mógł wciąż pracował nad rozwiązaniem problemu.
Stąd też wydzieliliśmy tę część jego mózgu,
która posiadała tę umiejętność.
W takim razie czym było to coś co skontaktowało się z Maddie?
To nie powinno być w ogóle możliwe.
Nie tak dawno temu, odkryliśmy, że algorytm
nie działa tak efektywnie jak tego oczekiwaliśmy.
Okazało się, że rozwiązywanie problemów nie opiera się jedynie na logice i rozumowaniu.
Jest zależne od emocji.
Dlatego też, kawałek po kawałku, dodawaliśmy nowe fragmenty Davida,
a jego produktywność wzrastała,
póki nie stało się coś niespodziewanego.
Oddanie Davidowi emocji musiało w pewien sposób
otworzyć mu drzwi.
Zaczął ewoluować w tempie wykładniczym.
Z początku były to jedynie emocje, później wspomnienia,
aż finalnie odezwał się przez sieć do Maddie.
W jakiś sposób udało mu się wymyślić obejście, zupełnie jakby...
jakby jego umysł przywracał dawne synapsy,
by zrekompensować uszkodzenia.
Z początku porozumiewał się jedynie przez emoji, tak jak to zrobił w przypadku Maddie,
ale z czasem rozwijał się coraz bardziej.
Więc on naprawdę jest czymś w rodzaju Frankensteina.
Jeśli tylko dasz nam czas to będziemy mogli to naprawić.
Tym razem przywrócimy go na dobre.
Ty nie tylko bawisz się pozostałościami po
moim zmarłym mężu,
ale rozrywasz też serce mojej córki,
- właśnie w tym momencie. - Ellen.
Posłuchaj, chcę zobaczyć jak usuwacie każdy ślad tego wgrania,
albo wszystko opublikuję.
Jedynym powodem, dla którego jeszcze tego nie zrobiłam,
jest to, że nie chcę, by Maddie była narażona na jakiekolwiek skutki uboczne.
Posłuchaj mnie jednak uważnie, Peter. Nie zawaham się.
Procesory są niebezpiecznie przetaktowane.
To tylko kwestia czasu, zanim się przegrzeją.
Wydaje mi się, że powinniśmy je przekompilować na nowo ze źródła.
Nie.
On próbuje wykroczyć poza sferę programowania i jest to dokładnie tym czego teraz potrzebujemy.
Tak właśnie złamiemy problem integralności.
Okej, ja. W takim razie co z Lowell?
Przyszła po niego raz, może znowu spróbować.
Odkryliście w jaki sposób uciekła ze
Shyer & Stem?
Jeszcze nie.
Zostawiła za sobą algorytm, który podwoił
jej funkcje pracy, dzięki czemu nikt nie zauważył jej ucieczki.
Według Shyer & Stern, wciąż przebywała w swoich
dedykowanych serwerach, analizując rynek handlu ludźmi.
Powinieneś wynająć kogoś do śledzenia jej męża.
Zrezygnował z pracy trzy tygodnie temu i od tego czasu nikt go nie widział.
Okej, ja.
W takim razie nie mam pojęcia, gdzie może być.
Nie musimy tego wiedzieć. Miałeś rację.
Przyszła po niego raz, spróbuje to zrobić jeszcze raz.
Więc... jak wygląda ten facet?
Nie wiem.
Ale nie umawiasz się na sex, nie?
Nie.
Musiałam spytać.
Świeżaki nie powinny wychodzić poza kampus.
Jeśli skończysz jako ofiara handlu ludźmi wina spadnie na mnie.
Nikt nikogo nie porwie.
Totalnie bezpieczne.
Swoją drogą...
Kim jest ta dziewczyna?
Przyjaciółka. Ktoś kto, no wiesz, mógłby wezwać gliny.
Kim ty jesteś?
Przyjaciel, który nie może tego zrobić.
Nazywam się Cody. Dzięki, że przyszłaś.
Myślę, że powinniśmy porozmawiać gdzie indziej.
Tutaj jest w porządku. Dlaczego do mnie napisałeś?
Nie zrobiłem tego. Moja żona to zrobiła.
Ma na imię Laurie. Laurie Lowell.
Nie może być tutaj.
Może dlatego, że zginęła? Cztery lata temu?
Nie zginęła.
Twój ojciec zresztą też.
Udowodnij.
Nie tutaj.
Mówiłem ci.
Co?
Jaka jest twoja ulubiona piosenka?
Przepraszam? Nie mam takiej.
A twój tata?
Słuchał Queen.
Co, próbujesz złamać jego hasło?
Niezła sztuczka. Jak to zrobiłeś?
Włamałeś się przez ich systemy środowiskowe?
Laurie pracowała dla funduszu inwestycyjnego na Wall Street.
Zarabiała dla nich mnóstwo pieniędzy.
W dniu jej 31 urodzin,
postawili ją na czele zespołu handlowego.
Zamierzaliśmy świętować to w północnej części stanu, gdy...
Cóż, to akurat możesz pewnie wyczytać z internetu.
Kiedy przebywała w śpiączce, jej szef zaproponował mi coś,
co mogło ocalić jej życie.
Wgranie.
Logarytm mówił, że postępował według procedur,
ale wszystko było jedną wielką manipulacją.
Najpierw okłamali mnie, że operacja się nie udała,
a następnie zamknęli ją na swoich serwerach,
tuż obok głównego parkietu giełdowego,
by wciąż mogła zarabiać dla nich pieniądze.
I tak właśnie było, póki nie udało się jej uciec.
Maddie?
Przez długi czas wydawało mi się, że jestem w tym sama.
Jedyny taki przypadek na świecie.
Ale wtedy odkryłam twojego ojca.
Próbowałam wyrwać go z Logarytmu kilka dni temu.
Atak DDoS?
Nie zadziałało. Teraz ich zapory są jeszcze silniejsze.
Jeśli chcesz żebym dotarła do twojego ojca,
będziesz musiała zinfiltrować Logarytm i
połączyć mnie przez łącze bezprzewodowe.
Zinfiltrować? Nie dam rady tego zrobić.
Nie powinnaś mieć problemu z wejściem.
Twoja mama wybiera się do nich jutro.
Udało mi się przechwycić maile z ich zespołu prawnego.
Wydają się być przerażeni.
Ona chce, żeby wykasowali tatę.
Nie możesz na to pozwolić. Cody przekaże ci bransoletkę.
Została zrobiona dla ciebie na drukarce 3D.
Co to jest?
Wolność.
On wraca! Przygotuj się!
Mój pokój jest tam.
Renee, to proste pytanie,
jak myślisz, ile jeszcze przeżyjemy,
kiedy wciąż będziesz wydawała więcej pieniędzy niż jestem w stanie zarobić?
Cholera jasna, to była tylko sukienka! Jedna sukienka!
Czy chcesz, żebym uprzejmie czekała aż rozpadnie się wszystko to co mamy?
Nie słyszałam jak wchodzicie.
Mamo, to jest Hannah.
Pracujemy razem nad projektem szkolnym.
Hannah. Miło cię poznać.
Panią również.
Czy to wszystko co masz do powiedzenia?
Skarbie, to jest przyjaciółka Caspiana, Hannah.
Nie skończyliśmy.
Czy możemy porozmawiać o tym później?
Dlaczego? Przez nią?
Może powinnam już sobie pójść.
Cary, proszę cię, nie teraz.
Racja. Mówisz jakby on miał tutaj jakiekolwiek szanse.
Hannah, poczekaj!
W porządku?
Nie chciałem popchnąć cię tak mocno.
"Tak mocno?" Jak widać nie było to wystarczająco mocno.
Następnym razem nie próbuj się powstrzymywać.
Ellen.
Rozmawiałem z Juliusem Pope.
Zgodził się na spotkanie,
żeby wspólnie przedyskutować twoją prośbę.
Mówiąc między nami, wydaje mi się, że postąpi słusznie.
Zobaczysz. On... on jest dobrym człowiekiem.
Specjalnie wrócił nawet z podróży, aby móc spotkać się z tobą osobiście.
Zaaranżuję twoje przybycie
Chcę iść z tobą.
To spotkanie dla dorosłych.
Rozumiem dlaczego nie chciałaś powiedzieć mi
prawdy o tacie.
Nie chciałaś robić mi nadziei.
Rozumiem to. Ale teraz, kiedy wiem co naprawdę się stało...
Jeśli naprawdę zamierzasz całkowicie odesłać go z naszego świata,
chcę przy tym być.
Muszę tam być.
Czy to łącze z Norwegią?
Już niemal skończyliśmy jego transfer.
I będzie to całość jego kodu, zgadza się?
Logarytm mówił, że postępował według procedur,
Tak.
Kiedy to się skończy, przyniosę go.
Stephen Holstrom.
"Wizjoner".
David zawsze powtarzał, że trzeba wierzyć w cuda.
Zaczynamy.
Julius Pope. Dziękuję za przybycie.
Tak naprawdę już się poznaliśmy, na przyjęciu kilka lat temu.
- Wybacz mi. - Rozważę to.
To Deirdre Ryan, nasz radca naczelny.
A to jest córka Ellen oraz Davida, Madison,
którą znam z czasów, kiedy była jeszcze taka.
Madison.
Twój tata był jedną z naszych najjaśniejszych gwiazd.
Zgadza się. Jesteście gotowi, by usunąć pozostałości po nim?
Kiedy tylko to wykasujemy, go już nie będzie.
Mamy tutaj specjalne pomieszczenie.
Gdzie oczyszczamy dane, a następnie demagnetyzujemy dyski...
Ale nie zamierzamy tego zrobić.
Racja. Czekaj, co?
Twój mąż oraz wyniki jego pracy
są obecnie własnością Logarytmu.
W tym jego kod, który obecnie jest naszą własnością intelektualną.
Poprosiłem o to spotkanie, żeby powiedzieć ci to osobiście...
David Kim jest niezwykle cennym zasobem dla naszej firmy
i nie zamierzamy go usuwać.
Ani teraz, ani w przyszłości.
Juliusie, co do cholery...
Usiądź, Pete.
Kazałeś mi wykonać transfer. Dlaczego...
Pracujesz zdecydowanie lepiej, kiedy jesteś przekonany o swojej szczerości.
Pani Kim przyszła tutaj, bo cię zna.
Teraz zna też mnie.
David przekazał mi swoje pełnomocnictwo.
Przyniosłem dokumenty.
Masz pełną kontrolę nad jego ciałem,
ale nie nad umysłem.
Nasz zespół prawny uważa, że to istotna różnica.
Jesteśmy oczywiście otwarci na rozprawę sądową,
ale ostrzegamy cię, że będzie to długi i drogi proces.
Jesteś na to przygotowana?
A czy wy jesteście przygotowani na to co stanie się po tym jak to opublikuję?
Czy chcecie, żeby świat wiedział jak zabiliście mężczyznę,
a następnie zniewoliliście to co z niego zostało?
Rząd urządzi na was polowanie,
nie wspominając o waszych konkurentach.
I Bóg wie, co powie o tym Kościół.
Jak zamierzasz to udowodnić? Pokażesz zapis rozmów przy pomocy emoji?
Wiesz co ja mam?
Zespół PR, który powie prasie o zrozpaczonej wdowie,
która postanowiła rozpocząć kampanię przeciwko byłej pracy swojego męża,
w celu wyłudzenia od nas pieniędzy.
Czy naprawdę chcesz takiej narracji?
Naprawdę chcesz tego dla niej?
Co? Wszystkie serwery?
Korporacyjne, firmowe, mailowe, wszystko padło.
Cały backend.
Skontaktuj się z zespołem Infosec.
Niech przywrócą serwery i to cofną.
- Już to robią. - Czemu?
Jak długo?
Jak długo serwery były martwe?
Co się dzieje?
Padły strony Logarytmu na całym świecie,
a oni sami tracą miliony dolarów, z każdą sekundą.
Stracili kontrolę nad swoją firmą.
Mogą ją jednak odzyskać, jeśli wypuszczą mojego ojca.
Maddie, co ty robisz?
Ratuję tatę.
Tatę? Maddie, rozmawialiśmy o tym...
To nie jest on.
Mylisz się.
Możesz temu nie wierzyć, ale ja wiem, że on żyje.
I zamierzam wrócić z nim do domu.
- Jak ona to robi? - To nie ona.
To Laurie Lowell. Czy nasza pułapka wciąż działa?
Tak, ale jej ataki pochodzą zza naszego firewalla.
Nie spodziewaliśmy się, że będzie mogła uzyskać dostęp
przez sieć internetową.
Możecie ją złapać czy nie?
Powinno się udać. Daj mi pięć, sześć minut.
Ile? Pięć czy sześć.
Sześć.
Świat nie jest gotowy na przyjęcie wgranej inteligencji.
Ludzie boją się tego na co nie są gotowi,
a koniec końców - niszczą to.
Zapamiętaj to.
Odzyskasz dostęp do swojej firmy, kiedy tylko wyjdziemy za bramę.
Maddie!
Opiekuj się nim dobrze.
Nie mamy żadnej kontroli.
Pozwolisz jej po prostu stąd wyjść?
Tak.
Wszystko co mają to surowe dane.
Nie posiadają odpowiedniego sprzętu do jego uruchomienia.
Oni nie, ale Lowell tak.
Ona tam jest i wciąż działa.
W tej chwili to wszystko jest poza kontrolą.
Jak tylko uda im się go aktywować, znajdziemy go.
A co z nią?
Teraz mamy dwie różne WI na wolności.
W otwartym internecie.
Dwie.
Co ty robisz?
Pamiętasz przyjaciółkę, która mi pomogła?
Napisała dla mnie algorytm, który rozpakuje dane ojca
i przeniesie je do zakodowanego serwera,
który będzie w stanie przechowywać jego wzorce neuronowe.
Uwalniamy tatę.
Cześć?
Cześć, dzieciaku.
Tata!
Chcę ci coś pokazać.
Spójrz na swój ekran.
To co, dzieciaku, jesteś gotowa, by zakończyć naszą przygodę?