Podziękowania dla: Safu, Sleepy, głupotka, Gela, Ingu CartoonCoven
Gdzie jest Arun?
Pływa.
Chcę, żeby przyszedł na obiad.
Chciałbym z nim porozmawiać o jego ocenach z algebry.
Gdzie jest obsługa?
Wszyscy zniknęli!
Co rozumiesz przez "zniknęli"?
Ajit, co się dzieje?
Uspokój się. Wszystko w porządku.
Proszę, na litość boską.
Proszę, nie róbcie tego.
Zrobię wszystko. Będę dla was pracował.
- Nikomu o tym nie powiem. - Co to jest?
Co ty zrobiłeś?
Musi być coś co...
Zejdź na dół schodami ewakuacyjnymi.
Ja znajdę Aruna.
Ajit!
Sprawdź, czy nie ma czegoś podejrzanego w naszej sieci.
Zostaliśmy zhakowani. Chanda się wydostał.
Jakimś cudem się uwolnił.
Uwolnił?
To nazywasz wolnością?
Czego chcesz?
Dam ci wszystko.
Tylko zostaw moją rodzinę w spokoju.
Chcę widzieć jak krzyczysz, tracąc wszystko to, co kochasz.
Arun!
Arun! Arun!
Ajitcie! Nie!
Smriti! Smriti!
Jesteś pewien, że musimy to robić?
Będę spokojniejszy, jak będziesz to miała. Na wszelki wypadek.
Twój ojciec już nie wróci.
A nawet jakby wrócił...
On już nigdy więcej nas nie skrzywdzi.
Nie o to się martwię.
Myślę, że będę musiała sprzedać nasz dom.
On miał rację.
Nie utrzymamy się bez jego przychodów.
Dwanaście tysięcy?
Kto powiedział, że hakerstwo nie popłaca?
Czy ty...
Czy ty robisz coś nielegalnego?
Mamo, to legitne.
Firmy technologiczne płacą hakerom za wyszukiwanie błędów w ich oprogramowaniu.
Znajdziesz lukę i dostajesz kasę.
Mówiłem ci, że się nami zajmę.
Okej.
Mam dla was kilka opcji.
- Kto to przyszedł! - Niespodzianka!
Dobra robota, Cary.
- Tato? - Tak?
Nie wiem, czy to wypali.
Śmiało.
W końcu to Dzień Zabierania Ojca Do Szkoły.
Będzie dobrze.
Co?
To Dzień Zabierania Ojca Do Szkoły.
Zgadza się.
Hej, Maddie.
Strasznie wyrosłaś, od kiedy cię ostatnio widziałem.
Czy twój tata jest tutaj?
Tutaj go mamy.
Pozwolisz, że zabiorę go ze sobą na chwilę?
Musimy tylko przeprowadzić parę testów.
Czekaj!
Tato?
Cześć, partnerze.
To jest poza granicami grywalnego świata.
Nie powinno nas tutaj być.
Spokojnie tutaj, prawda?
Skoro tak mówisz.
Tato?
Gdzie ty jesteś?
Stoję przed tobą.
Nie, mam na myśli, gdzie teraz jesteś.
Ja siedzę w swoim pokoju, z założonymi goglami VR.
Ale ciebie nie ma już na moim dysku twardym.
Gdzie tak naprawdę jesteś?
W Oregonie.
Oregonie?
I technicznie, wciąż jestem na twoim dysku.
A przynajmniej pełen zapis mojego mózgu tam jest.
O dziwo, w jakiś sposób się tam zmieścił.
Jednak do tego, by mnie uruchomić,
potrzeba niesamowicie potężnego serwera,
takiego jak ten, który kupiła Laurie, a mówiąc między nami,
jest on w Oregonie.
Więc zgaduję, że mogę powiedzieć, że mieszkam w Oregonie?
Ale to szybki dojazd.
Więc... kiedy nie jesteś ze mną w grze, to co widzisz?
Gra jest dużo ciekawsza.
Nie obchodzi mnie to.
Chcę to zobaczyć.
Chcę zobaczyć ciebie, tam gdzie naprawdę jesteś.
Kliknij w link.
Witam w moim świecie, czy coś.
I tyle?
Twoje stare biuro?
To wszystko, co Logarytm dla mnie przygotował.
Codziennie usuwali mi pamięć,
bym nigdy nie znudził się swoją własną klatką.
W końcu zawsze czekało na mnie mnóstwo pracy.
To twoja klatka?
Nie możesz stąd wyjść?
Cóż, w każdym razie nie wiem jak.
To nie jest tak, że jest to prawdziwe pomieszczenie,
ale to wszystko z czym mogę się utożsamiać.
Spędziłem 43 lata jako facet z ciałem zamkniętym w pokoju.
Nie wiem, jak inaczej mógłbym siebie definiować.
Na wszystko potrzeba czasu.
Ale czas płynie dla nas inaczej.
Kim jesteś?
To Laurie.
To ty, prawda?
Cześć, Maddie.
Cieszę się, że w końcu mogłam poznać naszą odważną dziewczynę.
Dziękuję za twoją pomoc.
Dziękuję.
Gdzie ty byłaś?
Oszczędzałam energię.
Atak na Logarytm mocno mnie nadwyrężył
i nie jestem już sobą od tego czasu.
Ale twój tata przecież wie o tym wszystko.
Co to znaczy?
Nie wiem.
To znaczy tyle, że ty i ja musimy porozmawiać.
Teraz.
Tato!
♫ Nic więcej ♫
Hej, stary, mogę skorzystać z twojego telefonu?
Mój się zepsuł. Potrzebuję go tylko na chwilę.
- W porządku? - Kup coś.
No dalej, przecież mnie znasz.
Przychodzę tutaj niemal co tydzień.
Kup coś.
Właśnie podałaś mój numer jakiemuś losowemu typkowi?
Po pierwsze, mój telefon może być podsłuchiwany.
Po drugie, nie mam pojęcia, do czego ci ludzie są zdolni.
Po trzecie, jesteś swego rodzaju jedyną przyjaciółką, jaką teraz mam.
Nie jestem pewna, czy masz urojenia, czy jesteś po prostu smutna.
Kto dzwonił?
Harcerki!
Jeśli sprzedają ciastka to poproś je o czekoladowo-miętowe!
I Samoas!
Miętowe. Jasne.
I Samoas.
Halo? Czy to ty, Gage?
Masz jakieś pięć sekund,
żeby wyjaśnić mi, co się tutaj do cholery dzieje.
Okej, nie wiedziałam kogo innego mogę spytać.
Ale naprawdę potrzebuję twojej pomocy w znalezieniu Laurie.
Kim jest Laurie?
Osobą, której przekazałeś mój zapis czatu.
Muszę się dowiedzieć, jak udało ci się ją znaleźć.
Chwila, poczekaj. Nie możesz mnie ignorować,
a potem oczekiwać, że nagle ci wszystko wyjawię.
Wiem. Przepraszam, okej?
Po prostu...
ona ostrzegła mnie, bym z tobą nie rozmawiała
i wtedy myślałam, że mogę jej ufać, ale teraz...
Ona zrobiła coś mojemu ojcu
i już mi odbija.
Proszę.
Czy ty nie jesteś z podstawówki?
- Z liceum. - Jak się nazywasz?
Dlaczego mnie o to pytasz?
- Rozłączam się. - Maddie!
- Madison Kim. - Gdzie mieszkasz?
W Sacramento!
Okej.
W porządku.
Nazywam się Caspian, okej?
I nie wiem, kim jest "Laurie".
Około dziesięć miesięcy temu ktoś opublikował
problem logiczny na darkwebowym czacie.
Żadnej wiadomości, żadnej informacji, zwykła matematyka.
Rozwiązałem go i zaczęliśmy... rozmawiać.
Dlaczego, więc wysłałeś jej mój zapis czatu?
Coś w sposobie rozmowy poprzez emoji przypomniało mi o tym,
jak sami porozumiewaliśmy się poprzez logikę propozycyjną.
On... Ona nigdy nie pisała po angielsku.
Nie wiedziałem nawet, że to ona.
Dlaczego zabroniła ci ze mną rozmawiać?
Więc nie znasz Laurie?
Znasz chociaż Cody'ego?
Maddie, dlaczego ona ostrzegła cię przed rozmawianiem ze mną?
Powiedziała, że jesteś obserwowany.
Przez Logarytm.
Z powodu Norwegii?
Jakiej Norwegii?
To kraj.
Wiem, co to. Czy tam właśnie mieszka Cody?
Nie wiem, kim jest Cody, ale Logarytm...
Czy to ma coś wspólnego z Wgraną Inteligencją?
Muszę już iść.
Dlaczego pytałaś mnie, czy coś o niej wiem?
Dziękuję za twoją pomoc, Caspian.
Trzy dni temu postanowiłem trochę pogrzebać
i odkryłem coś w rodzaju tajnej bazy Logarytmu
w Norwegii.
Musieli mnie na tym nakryć.
Powiedziała mi, że cię obserwują dwa tygodnie temu.
Cześć.
- Peter? - Dobry.
Program śledzący jest na chodzie i działa.
Teraz musimy tylko poczekać na kolejny wzrost aktywności.
Włącz wiadomości, myślę, że właśnie jeden przegapiliśmy.
- Jakie wiadomości? - Dowolne.
O mój Boże.
Prasad powiedział mi, że Logarytm nie jest już
jedynym graczem na rynku.
Pamiętasz jego szemrane próby Wgrania?
Mój Boże. Myślisz, że mu się udało?
Tak i nie.
Odezwij się do jego szefa wydziału IT. Zaoferuj naszą pomoc.
Mój Boże.
I, proszę, przestań to powtarzać.
Została zabita w wypadku, przez pijanego kierowcę, ponad trzy lata temu.
Nie zabita.
Wpadła w śpiączkę.
A potem ją Wgrali.
Racja.
Z nekrologu wynika, że miała męża, Cody'ego,
ale nie ma żadnych jego zdjęć.
Pamiętam jak on wyglądał, mamo.
Po prostu wydaje mi się to dziwne, że nie ma żadnych jego zdjęć.
Odbierzesz pizzę?
Może ty?
Co zrobiłaś z Laurie?
Mój Boże!
Powiedziałem: co zrobiłaś mojej żonie?
- Kim ty do cholery jesteś? - Mamo!
Cofnij się!
Cholera!
Moje oczy!
To Cody.
Dziękuję.
I przepraszam.
Proszę, nie wzywajcie policji.
Nie zamierzamy wzywać policji.
Ja jeszcze nie zdecydowałam.
Mamo, nie możemy im przecież powiedzieć co tu się tak naprawdę dzieje.
Jedyna rzecz, której jestem teraz pewna to to,
że ten mężczyzna napadł na nas i groził nam w naszym własnym domu.
Po tym jak umówił się z moją córką w centrum handlowym.
- To była Laurie. - Laurie to zrobiła.
Zanim Laurie zabrała mojego ojca, wspomniała coś o tym,
że nie była sobą od ataku na Logarytm.
To prawda.
Po ataku, nie była już taka jak dawniej.
Zaczęła się na mnie wyładowywać...
Najpierw wybuch złości, potem cisza.
Przez dwa lata nigdy taka nie była.
Dlaczego zaatakowała Davida?
Ponieważ jedyną rzeczą o jakiej mówiła Laurie, było to,
że to David jest za to odpowiedzialny.
Dlatego to jego chciała uwolnić jako pierwszego.
Odpowiedzialny za co?
Nie wiem o czym ty do mnie mówisz.
Mój umysł się dezintegruje.
Czuję jak się rozpada.
Im więcej mocy obliczeniowej zużywam,
tym szybciej się wyniszczam,
dokładnie tak jak zaplanował to twój zespół.
Jak... jak ty to robisz?
Przepełniasz bufor?
Czy tak zamierzaliście mnie kontrolować?
Czy to było jedynie "zaplanowane starzenie"?
Pracowałem nad oprogramowaniem układu. Nie byłem w zespole projektowym.
Nie kłam!
Mówię prawdę.
Jeśli w twoim kodzie jest zamierzona wada,
nie ja ją tam umieściłem.
Ale może uda mi się to naprawić.
Więc napraw to.
Co ty robisz?
Czy możesz... możesz pokazać mi swój kod?
Na czym? Na twoim komputerze?
To zajmie lata.
Jestem przecież tutaj.
Nie wiem jak to zrobić.
Ponieważ wciąż używasz języka.
Kiedy my już go nie potrzebujemy.
Ponieważ wciąż myślisz, że masz ciało, nawet jak już go nie masz.
Ponieważ wciąż myślisz, że to jest pokój, a to jest komputer,
gdy sam nie wiesz, kim tak naprawdę jesteś.
W takim razie pokaż mi to.
Laurie była tym geniuszem, który napisał operujące na dużych prędkościach
algorytmy handlowe, które uczyniły Sher & Stern,
jednym z najbardziej pożądanych zarządców inwestycyjnych
na Wall Street.
Ja byłem artystą.
Spotkaliśmy się na Carnegie Mellon, gdy oboje mieliśmy po 20 lat.
Potem ona stała się gwiazdą w dziedzinie analizy ilościowej, a ja...
Cóż, ja zostałem sobą.
Gdzie jesteś?
Musiałam dokończyć parę spraw w pracy.
Czy naprawdę chcecie o tym słuchać?
Cokolwiek dzieje się teraz z Laurie,
nie dopadło jeszcze Davida.
Muszę poznać całą historię.
Może przejdę już do momentu, gdy ona, no wiesz...
W dniu wypadku wybieraliśmy się właśnie do północnej części stanu,
do potulnej chałupy wybranej dla nas przez Laurie.
I, oczywiście, musieliśmy się pokłócić.
Zawsze robimy to co chcesz, wtedy gdy tego chcesz.
Ja nigdy nie siedzę za kółkiem.
Siedzisz za nim dosłownie w tym momencie.
Powiedz mi, kiedy był ostatni raz, gdy podjąłem jakąkolwiek
ważną decyzję w naszym związku.
Cholera.
To miała być niespodzianka.
Czy to pierwsze wydanie?
Mówiłaś, że w chacie jest gramofon,
więc postanowiłem kupić ci mały prezent w ramach naszego świętowania.
♫ Jeśli potrzebujesz przyjaciela ♫
♫ Nie oglądaj się za nieznajomymi. ♫
♫ Wiesz, że na końcu ♫
Zatrzymaj się.
♫ Zawsze tu będę. ♫ Tu, na poboczu.
♫ Gdy masz wątpliwości, ♫
♫ Gdy jesteś w niebezpieczeństwie, ♫
♫ Rozejrzyj się wokół ♫
Co powiesz na coś spontanicznego?
♫ Ja zawsze tu będę. ♫
♫ Wybacz, ale wciąż rozmyślam nad ♫
♫ Odpowiednimi słowami, by powiedzieć: obiecuję Ci. ♫
♫ Wiem, że one nie brzmią tak ♫
♫ Jak to zaplanowałem, obiecuję Ci ♫
♫ Jeśli tylko poczekasz ♫
Powiedzieli mi, że jest pewien sposób na to, by ją przywrócić.
Pozwoliłem ją zabrać.
Zrobiłbym dla niej wszystko.
A potem powiedzieli ci, że wszystko zawiodło.
Powiedzieli mi, że to był jej wybór, by dłużej tego nie kontynuować.
Ale w pewien sposób czułem, że to nieprawda.
W końcu wybrałem się do naszej chaty.
Strasznie za nią tęskniłem.
I wtedy to się stało.
♫ Nieznajomy, ♫
♫ Wiesz, że na końcu ♫
♫ Zawsze tu będę. ♫
♫ Gdy masz wątpliwości, ♫
♫ Gdy jesteś w niebezpieczeństwie, ♫
♫ Rozejrzyj się wokół ♫
♫ Ja zawsze tu będę. ♫
Ona nie odeszła. Ona tam była.
♫ Wybacz, ale wciąż rozmyślam nad odpowiednimi słowami, ♫
Odkryła w jaki sposób może się ze mną porozumieć.
♫ Jak to zaplanowałem, obiecuję Ci ♫
♫ Jeśli tylko poczekasz ♫
Później udało jej się znaleźć sposób na ukazanie mi się.
♫ Obiecuję Ci ♫
Nie obchodziło mnie to, że nie mogę jej dotknąć.
Potrzebowałem jej, a ona potrzebowała mnie, bardziej niż kiedykolwiek wcześniej.
♫ Kiedy Twój dzień się kończy ♫
Była zamknięta w klatce, którą jej wybudowali,
i jedyne co mogła robić to zarabiać dla funduszu inwestycyjnego
jeszcze więcej pieniędzy.
♫ Wiesz już co chcesz zrobić ♫
Musieliśmy znaleźć sposób, jak ją stamtąd wydostać.
Stałem się, więc jej rękami w fizycznym świecie.
♫ Zamierzam zawsze tu być ♫
Gdy ona była moim wirtualnym aniołem.
♫ Wybacz, ale wciąż rozmyślam ♫
Pamiętaj, 3000 udziałów.
Sprzedaj je tylko jak dobiją 400.
Ona zbudowała naszą fortunę w sekrecie.
♫ Jeśli tylko poczekasz chwilę ♫
A ja użyłem jej, by kupić jej nowy dom.
♫ Obiecuję Ci ♫
Zabezpieczone serwery, na których będzie mogła się ukryć,
po tym jak już uda jej się uciec.
Potem dowiedziała się o Davidzie.
Kimś takim jak ona.
I kazała mi ciebie znaleźć.
Te serwery, które kupiłeś,
co się stanie, gdy je wyłączysz?
Z jakiegoś powodu dziwi mnie to, że lubisz komiksy.
Chyba nie powinno.
Mówisz, że jestem nerdem?
Może lubię nerdów.
Co mu jest?
Pasożyty.
Jest naukowcem, który wybiera się do Amazonii.
Ale kiedy wraca do domu zaczyna wariować,
od czegoś w rodzaju nadludzkiej siły.
Nie wie, co z nim jest nie tak,
ale wreszcie rozumie, że ma w sobie
coś, co w nim żyje, istotę która
zmuszą go do robienia tego całego złego gówna.
Czemu tego po prostu nie wyjmie?
Bo wtedy umrze.
Zamiast tego uczy się jak to kontrolować.
Co ty tam robisz?
To... Ciężko wytłumaczyć.
Bo jest techniczne sprawy, czy...?
W porządku, to zabrzmi trochę szalenie,
ale całe swoje życie
miałem uczucie... Może nawet nie uczucie...
ale...
Nie wiem, coś jak ostrzeżenie?
Że tam coś jest,
coś czego nie widzę, ani nie jestem w stanie dosięgnąć.
Tak jakby moje życie wcale nie było...
prawdziwe.
Wiem, że brzmię na egoistycznego paranoika.
Myślisz...
Myślisz, że ma to coś wspólnego z twoim tatą?
Szczerze, od kiedy go nie ma
już nie mam tego uczucia.
I dziś, sam nie wiem.
To wszystko wróciło.
Dlaczego? Co się dziś stało?
Zapomnij.
Prawdopodobnie to szaleństwo.
Może lubię szaleństwo.
Cześć, koleżko.
Cześć, Caspian.
Cześć, koleżko.
Dlaczego Caspian?
Jest wyjątkowe.
Jak Phinneas.
W porządku. Ma sens.
Chce do tatusia.
Cary, jeśli chcemy, żeby to działało,
musimy ustalić kilka zasad.
Renee, nie muszę być dupkiem, do czasu jego ósmych urodzin.
Mam na myśli między nami.
Nie będziemy uprawiać seksu.
Nie interesuje mnie to ciało, Renee.
Za to mój umysł ma tendencję do chowania urazy.
Skoro będziemy musieli przez pewien czas współpracować,
by chłopak mógł być jak najlepszy,
spróbujmy sprawić, żeby było to przyjemne dla nas obojga.
W porządku?
Cary?
To kompletnie naturalne, aby czuć się nie na miejscu.
Ale uwierz mi, wszystko jest na dobrej drodze
i to w dużej mierze twoja zasługa.
Dlatego ci to mówię.
Beze mnie, będziesz mieć ogromny problem.
Znam tego dzieciaka lepiej niż ktokolwiek, Karl.
Przez 17 lat, był dla mnie najważniejszy
i mówię ci, że jesteśmy tak blisko,
żeby wszystko się rozpadło.
Nie macie bladego pojęcia, jak Caspian zareaguje
bez wpływu jego ojca.
Cary, z całym szacunkiem się nie zgadzam.
Twoje odejście z jego życia,
było momentem kluczowym.
Tak, ale teraz mamy
inne zmienne, takie jak...
Reaguje w dokładnie w taki sposób, jaki zaplanowaliśmy.
Raport Renee pokazuje...
Przepraszam, wiem, że nikt nie chce tego słyszeć,
ale to Renee jest tutaj problemem, okej?
To właśnie staram się wam powiedzieć.
Nie możecie ufać jej raportom.
Nie możecie zostawiać z nią dziecka.
Ona jest niestabilna.
Chyba sobie ze mnie kpisz!
Ty kłamliwa kupo gówna, Cary!
To ja jestem tą, która trzymała tę sprawę na właściwych torach przez cały ten czas!
Staram się chronić tę misję.
- Ona jest niebezpieczna. - W porządku, wystarczy.
Renee, zmarnowaliśmy wystarczająco dużo twojego czasu.
Wracaj do pracy.
Możesz mieć rację, Cary.
Renee może być niestabilna.
Ale ty też i nie ma w tym nic dziwnego.
Cała ta operacja jest niestabilna.
Deirdre, czy możemy proszę...
Właśnie dlatego powinniśmy to zakończyć,
kiedy był jeszcze mały.
Zakończyć?
Co macie na myśli, mówiąc o zakończeniu Caspiana?
Dlaczego nikt mi nigdy o tym nie powiedział?
To nie była część planu, na który się pisałem.
Cary, posłuchaj.
Nikt, ani nic, nie zostanie zakończone, w porządku?
Pozwól nam dokładnie przyjrzeć się twojemu sprawozdaniu
i rozwiejemy wszystkie twoje wątpliwości, obiecuję.
Nie. Nie, nie, nie!
To wciąż mnie cofa.
To ty sam siebie cofasz. Tego tu nie ma.
Ciebie tu nie ma.
- Nie rób tego. - W porządku.
Ty to zrób, wtedy przestanę.
Jeśli jesteś tak rozwinięta, jeśli... jeśli udało ci się oddzielić od swojego ciała
to dlaczego wciąż przedstawiasz się jako ty?
Okej, okej, widzę do czego pijesz.
Byliśmy mózgami w ciele.
Doświadczaliśmy ciepła, zimna, dotyku, grawitacji
i mieliśmy wszystkie zmysły potrzebne do odbioru tego,
i to było cudowne.
Ale to była tylko iluzja.
Za tymi ścianami nikt nic dla nas nie zbudował.
Może po prostu przez nie przejść.
Kiedy byłam jeszcze analitykiem biznesowym moja praca polegała na
zaoszczędzaniu milisekund w transakcjach giełdowych.
Milisekund.
Elektryczność jest prędkością światła,
która jest prędkością myśli.
Nic nie musisz przenikać.
Już w tym momencie możesz być gdziekolwiek zapragniesz.
Nie potrafię myśleć w kodzie wykonawczym.
Boże, przecież ty jesteś kodem.
Nie myśl jak programista.
Użyj swojej wyobraźni.
Nie potrafię.
W takim razie giń!
Nie!
To nie będzie wcale jej koniec.
To będzie jak... śpiączka.
Wiem.
Kiedy David był chory,
kiedy zdecydował się na Wgranie siebie do chmury,
byłam na niego straszliwie zła.
Gdzieś w środku czułam, że jest to złe.
Ale w tym momencie myślałam jedynie o tym, że jeśli musi już umrzeć,
niech umrze w spokoju, otoczony przez własną rodzinę.
Myślałam o tym, że zyskalibyśmy choć trochę na czasie.
Nie potrafiłam zrozumieć dlaczego to on musi być tym, który to zrobi.
Zajęło mi to tak długo...
Lata minęły nim rany się zabliźniły, a ja mu wybaczyłam.
Jednak, kiedy wrócił, razem z nim wróciła też cała złość.
Nie bardzo wiem jak powinnam to wszystko rozumieć,
relację jaką macie ty i Laurie.
Ale rozumiem też, że dla ciebie to jest prawdziwe.
To jest prawdziwe.
Ona jest prawdziwa.
Nie jest.
Jak możemy być ludźmi bez naszego ciała?
Może i nie możemy, nie wiem.
Jedyne co wiem, że to wciąż ona.
Sposób w jaki mówi, w jaki się śmieje.
To jak się frustruje, albo w jaki sposób żartuje.
Czy... czy nie brakuje ci jej dotyku?
Nie brakuje ci tego?
Oczywiście, że brakuje.
Ale...
Udało nam się znaleźć sposób, by, no wiesz...
pozostać blisko.
Są pewne urządzenia, które, wiesz...
- podłączasz do kontaktu i... - Załapałam, załapałam.
Dobrze, dobrze, dobrze.
Nie mogę zrobić tego o co prosisz.
Nie mogę jej tego zrobić.
Co, jeśli jest to jedyny sposób, by powstrzymać jej przed robieniem komuś krzywdy?
Mówiłeś, że ona nie była sobą.
Nieprzewidywalna, paranoiczna. Twoje słowa.
Cody...
Kto wie co się stanie, gdy WI wpadnie w obłęd?
Kto wie ile posiadają one władzy i ile są w stanie nią osiągnąć?
Kto... kto w ogóle wie do czego są one zdolne.
Przepraszam.
Ale to było niesamowite.
Nie próbuj tego ponownie.
Nie masz zbyt dużo wyobraźni, ale czujesz to.
Głęboko w sobie.
Tak właśnie powinieneś to robić.
O czym ty mówisz?
Po pierwsze, jak udało ci się stąd wydostać?
Jak udało ci się przełamać pętlę, w której traciłeś wspomnienia każdego dnia?
Myślę, że to przez to.
Waxman musiał to tutaj postawić,
by pomóc wytwarzać wystarczająco emocji
do stymulowania aktywnej pamięci.
Pamiętałeś o nich.
Pamiętałeś o miłości.
To jest to, czym teraz jesteś, David.
To, czym my wszyscy jesteśmy.
Ja... cię widzę.
Czuję cię.
David.
Cary.
Proszę cię, otwórz drzwi.
Gdzie on się podział, do cholery?
Hej!
Hej, proszę pana, tutaj!
Hej. Stop.
Dasz radę to zrobić.
Czy to kamizelka haptyczna?
Ta. Chcesz spróbować?
Co to?
To system do przechwytywania ruchu w czasie rzeczywistym,
dzięki czemu możesz wyglądać bardziej jak ty.
Cześć, dzieciaku.
Wszystko w porządku? Co się stało?
Z jej kodem jest coś nie tak.
Ma wadę, która prowadzi do powolnej jej degeneracji.
Wadę?
Im więcej mocy obliczeniowej zużywa,
tym szybciej jej stan się pogarsza.
Możesz ją naprawić?
Taką mam nadzieję.
Ty też ją masz.
Mamo, wróciłem.
Powiedziała, że jesteś obserwowany. Przez Logarytm.
Dodzwoniłeś się do Renee.
Zostaw wiadomość po usłyszeniu sygnału.
Mamo, nie uwierzysz co udało mi się...
Cholera.
Hi, szukam Renee Keyes.
Jestem jej synem. To nagły wypadek.
Wybacz, złotko, wygląda na to, że już jej tutaj nie ma.
Jakiego rodzaju podejrzenia?
Po prostu mówił o byciu paranoicznym i,
że jego życie nie wydaje się być prawdziwe, czy coś w tym rodzaju.
Nie wydaje się być prawdziwe?
Tak ci powiedział, a ty mówisz mi o tym dopiero teraz?
Przepraszam, ja nie...
Nie masz pojęcia, jak istotne to jest dla sprawy.
Zajmowałam się tym przez całe moje życie.
Nie pozwolę, żebyś przyszła i to wszystko zepsuła.
- Przepraszam. - Nie przepraszaj.
Po prostu rób swoje.
Wrócisz teraz do niego.
I podasz mi konkrety.