Podziękowania dla: Safu, Sleepy, Kicaj, Ingu CartoonCoven
Nie. Żadnych szpitali.
Jesteśmy pośrodku niczego.
Znajdą nas.
Jedź dalej.
Nie mogę go znaleźć.
Szkoła wypisała mu dziś nieusprawiedliwioną nieobecność.
A social media jego dziewczyny zniknęły.
Jego fejkowej dziewczyny.
No, nie wiem.
Coś mi w tym wszystkim nie pasuje.
Może nie powinniśmy się wcale spieszyć ze znalezieniem tego chłopaka.
Co? Dlaczego nie?
Ona ma rację.
Jego klon był starannie pielęgnowany, od samych narodzin,
by podążać dokładnie tą samą ścieżką jaką podążał Stephen Holstrom.
Nie jesteśmy jej częścią,
jeśli zainterweniujemy, możemy go od niej odwieść.
Okej, ale nie o to mi chodziło...
Więc co, mamy czekać kolejne 10 lat,
aż chłopak wreszcie dorośnie do bycia sobą?
14 lat, jeśli wierzyć jego plikom.
Dodatkowo, nie mogę znaleźć też jego matki.
Ona pojawia się i znika, a filiżanki, a filiżanki, a filiżanki...
Laur? Laur, to znów się dzieje.
Zwolnij.
Zajmę się poszukiwaniami.
Spójrz na nią, człowieku. Nie mamy czekać nawet dziesięciu dni, okej?
My nie... nie mamy więcej czasu!
Mamy czas.
- Wytrzymam. - Jest ktoś, do kogo mogę zadzwonić.
Nie.
Caspian.
Nie możemy nikomu ufać.
Musimy po prostu dostać się gdzieś, gdzie jest bezpiecznie.
Poza zasięgiem.
Musimy się skupić.
Przestań mówić "my".
Nie wiem nawet, kim tak naprawdę jesteś, okej?
Naprawdę nazywam się Cary...
Cary Duval.
Świetnie. Coś jeszcze?
W porządku, Ca... Caspian.
Czego chcesz się dowiedzieć?
Czy cokolwiek z tego było prawdziwe?
Chociażby, czy wciąż jesteś dupkiem?
Jestem wierzący.
Wierzyłem w tę misję.
Wierzyłem w Stephena Holstroma.
Ale ty...
Przyglądałem się tobie przez całe twoje życie, Caspian.
Van Leuwen mógł mieć plan, ale to ja ciebie obserwowałem.
Byłem z tobą.
A kiedy plan się rozwijał i poproszono mnie, bym został...
Widziałam, co to z tobą robi i nie chciałem tego.
Nie chciałem, by mój syn przez to przechodził.
Kim jest Van Leuwen?
Cary.
Cary?
Hej.
Tato?!
Mogę do niego zadzwonić. Zna mnie.
Okej, zna chociaż mój głos.
Okej, co takiego zamierzasz mu powiedzieć?
Że tak naprawdę jest tylko klonem, a twój ojciec żyje w komputerze?
Czy nie wydaje się to wam wszystkim niezwykłe niespotykane?
Że Maddie, całkowitym przypadkiem, trafiła na jedyną osobę na świecie,
która jest w stanie pozbyć się tego defektu?
Nic z tego nie było przypadkowe.
Laurie opublikowała algorytm na dark webie,
który musiała rozwiązać, żeby móc uciec ze swojego więzienia.
Caspian był jedyną osobą, która go złamała.
Jedyną, która była w stanie tego dokonać.
I kiedy ja opublikowałam naszą rozmowę z użyciem emoji,
był jedyną osobą, która mogła dostrzec podobieństwo
pomiędzy tatą, a Laurie.
Zgadza się.
To nie jest przypadek.
To jest przeznaczenie.
Co o tym myślicie?
Więcej miejsca dla zieleni, czy więcej miejsca dla pracy?
Góry.
Tak. Oczywiście.
Choć myślę, że już niedługo będziemy musieli porzucić pomysł replikowania natury.
Szybko nam się znudzi.
Musimy jeszcze raz przemyśleć przestrzeń, napisać na nowo grawitację,
pogodzić się z możliwościami.
Czy raczej, z niemożliwościami.
Nasza mantra... Pogódź się z niemożliwym.
No, dalej.
Dajcie mi coś.
Pomachajcie lub...
To tylko plik.
Możemy go nadpisać.
Macie może jakieś zdjęcia swojej rodziny?
Mógłbym je powiesić.
W porządku, to nie tylko pliki.
To było...
akcją, której żałuję.
I muszę postawić sprawę jasno.
Nie jestem mordercą.
Możemy to zmienić.
W nowym świecie, który buduję,
nie będzie już nikogo kogo można skrzywdzić,
ani nikogo, kto mógłby skrzywdzić nas.
Dlatego właśnie mnie ocaliliście.
Żebym mógł ocalić nas wszystkich.
W tym momencie, jesteśmy jedynymi Wgranymi.
Jednak niedługo pojawią się kolejni.
Sam do tego doprowadziłem.
I wszyscy oni potrzebować będą miejsca do życia,
z dala od klatki, którą dla nich zbudowano.
Musimy skupić się na przyszłości.
Na przyszłości, gdzie nie będziemy już samotni.
Co... Co się dzieje?
Przestań. Nie. Przestań!
Vinod Chanda.
On jest tym, którego powinniśmy teraz poszukiwać.
Cody ma rację.
Nie możemy czekać na tego dzieciaka, Caspiana,
nie możemy na nim polegać.
Ale Chanda? Na nim niby możemy polegać?
Na człowieku, który podpalił budynek,
z czwórką ludzi w środku?
Tak mówi Logarytm.
Naprawdę zamierzasz mu wierzyć na słowo?
- Laur... - Ten budynek był w wiadomościach!
Może w takim razie ty coś zaproponujesz,
zamiast negować pomysły wszystkich pozostałych?
Laurie.
Akurat zgadzam się z Ellen w tej kwestii.
Ten Chanda...
Chłop wygląda na naprawdę niestabilnego.
Wiem, że nie jest on owalnym bojownikiem...
idealnym sojusznikiem,
ale jest też jedynym wgranym umysłem w pobliżu,
a tym samym jednym zasobem, z którego możemy skorzystać.
Powiedz im, David.
Przedyskutowaliśmy prywatnie pewną alternatywę.
W pewien sposób jest ona powiązana z teorią integralności kodu.
To coś więcej niż teoria.
On podejrzewa, że jeśli uda nam się połączyć dwa wgrane umysły
w nowy umysł, możemy pozbyć się defektu.
A co się stanie z wami?
Nasze szanse wzrosną, jeśli dodamy trzeci umysł.
Ale co będzie z tobą?
- Hej, nie mogę... - Teoretycznie, stworzymy nową świadomość,
ale nie wiem, jak to będzie dokładnie wyglądać.
Co? Caspian?
Tak, to ja.
Tak, to on. Teraz, do cholery, powiedz mi kto to jest.
- Justine, możesz się już rozłączyć. - Ny-ny.
- Chcę to usłyszeć. - Nieważne.
Maddie, jadę do Sacramento.
Jadę do ciebie.
Co?
Powiedziałaś mi, że Logarytm mnie obserwuje.
Miałaś rację.
Odkryłem to i teraz...
mój ojciec został postrzelony.
Jest teraz ze mną. Jest nieprzytomny.
W takim razie zabierz go do szpitala.
Co? Kto to jest?
To moja mama, ona... Mamo, dam sobie radę.
Posłuchaj mnie! Nie mogę pójść z nim do szpitala.
Logarytm nas znajdzie.
Oni...
Oni są tymi, którzy go postrzelili.
Jak daleko stąd jesteś?
Jakieś 250 kilometrów.
Tor wyścigowy w Sacramento, 1 w nocy.
Parking powinien być pusty.
Mamo!
Anssi powiedział mi, że tutaj cię znajdę.
Nie wierzyłem mu.
Chcesz o tym pogadać?
Jesteś gównianym psychoterapeutą, Van Leuwen.
Ktoś ci to kiedyś powiedział?
Jesteś zły z powodu włamania.
A nie mówiłem?
Jesteś zły, że udało im się znaleźć wszystkie nasze pliki,
wszystkie nasze sekrety.
Znowu pudło.
Jesteś zły, bo zawiodłeś Stephena,
więc przyszedłeś do jego biura, aby go przeprosić.
On powierzył ci swoje dziedzictwo.
Powierzył mi swoją przyszłość.
To jest właśnie to, do czego Caspian był kluczem.
Do przyszłości wolnej od śmierci.
Wolnej od węgla, oraz wszystkiego co nas ogranicza.
Tutaj nie chodzi o Stephena. Tutaj chodzi o ciebie.
O twój strach przed śmiercią.
Tanatofobię.
Tak brzmi gówniane psychologiczne określenie na to.
Wszyscy boją się śmierci.
Stephen się nie bał.
Wiedziałem, że nigdy nie będę tak mądry jak on, ale wierzyłem...
modliłem się, by być odważnym.
Myślę, że on wiedział jak bardzo się boję.
Dlatego to właśnie mi powierzył dowództwo nad misją.
Wiedział, że będę zbyt przerażony, by cokolwiek zepsuć.
Ale... Ty nic nie zepsułeś.
Pamiętaj, Stephen nie był jedynie geniuszem.
On był cudem.
Caspian jest Stephenem w wieku 18 lat.
Jeśli móżdżek Stephena
natknął się na wadę obliczeniową w wieku lat 18,
myślę, że miałby taką samą szansę jej rozwiązania,
jak w wieku lat 40.
Jeszcze nie przegraliśmy.
Jesteś ranny?
To nie moja krew.
Okej, zabieramy go na OIOM.
Powiedziałem: żadnych szpitali.
On umrze, jeśli tam nie pojedziemy.
Mamo, jeśli oni szukają Caspiana,
czy to nie doprowadzi ich też do nas?
Do taty?
Nie, jeśli ja go zabiorę.
Mogę zarejestrować go na dowolny z moich pięciu fałszywych dowodów,
unikać kamer.
Żyłem tak przez ostatni rok.
Daj mi kluczyki.
Wrócisz z nimi.
Podrzucę go do szpitala daleko stąd, obiecuję.
Nie.
Nie rozumiecie.
Nie wiecie do czego ci ludzie, są tak naprawdę zdolni.
Wiemy.
Nie.
Uwierz mi... cokolwiek o nich wiecie,
cokolwiek myślicie, że o mnie wiecie - nie wiecie.
Jesteś klonem Stephena Holstroma.
Wychowanym dokładnie tak jak on,
by móc dokończyć jego życiową misję.
Mój ojciec żyje w komputerze.
Więc... tak, rozumiemy.
Chodźmy.
Precz z Sojuszem!
Zdrowie, nauka - to nasz cel!
Precz z Sojuszem!
Zdrowie, nauka - nasz priorytet!
Precz z Sojuszem! Zdrowie, nauka - nasz wymarzony kierunek!
Powróćcie do swoich domów.
O czym oni tak krzyczą?
Cała sieć padła.
Ale już niedługo rząd przejmie całą telekomunikację.
Telefony wkrótce wrócą.
Głupstwa.
Mój telefon dalej działa.
Pewnie dlatego, że mój syn pracuje dla Sojuszu.
Jest tam niezwykle ważnym inżynierem.
Tak, tak.
Ma, nie mogę teraz rozmawiać.
Cześć, Vinodzie.
Słyszę cię głośno i wyraźnie!
- Wciąż pochłania cię praca? - Tak.
Czy może jesteś właśnie na randce z Laree?
- Co? - Loh-ri.
Wybacz, wybacz, wybacz, Lori.
Ona jest Amerykanką?
Tak się cieszę, że dałeś jej mój numer,
by nas ze sobą zapoznać.
Ma...
o czym ty do mnie mówisz?
Twój syn jest naprawdę niesamowity,
z niecierpliwością czekam na nasze spotkanie
wielkich umysłów.
Vinod, nie zgrywaj nieśmiałego.
Ona brzmiała na naprawdę atrakcyjną kobietę, młodziaku.
Ma. Preethi.
Posłuchaj mnie teraz.
Musisz wydostać się z Bombaju. Teraz.
Zorganizuję wszystko, ktoś się tobą zajmie.
Nie musisz się pakować.
Co? Co masz na myśli?
Możesz być w niebezpieczeństwie.
Niebezpieczeństwie? Dlaczego miałabym być w niebezpieczeństwie?
Czy jesteś w niebezpieczeństwie?
Kto go postrzelił?
Kto dokładnie postrzelił twojego ojca?
On nie jest moim ojcem.
A...
osoba, która go postrzeliła, nie była jego żoną.
Ona... ona jest kłamcą.
Gdzie ona jest?
Nie wiem.
Możesz zadzwonić do swojego męża?
Sprawdzić, czy dotarli do szpitala?
- To nie jest mój mąż. - To Cody.
To mąż Laurie.
Laurie.
Mówiłaś o niej podczas rozmowy.
Mówiłaś, że to ta, z którą rozmawiałam,
która wiedziała, że Logarytm mnie obserwuje.
Nazywa się Laurie Lowell.
Ona była pierwszą osobą, która została wgrana.
Mój ojciec był drugą.
Ty mówisz serio.
Ten drugi gościu... on nie jest twoim ojcem.
Tak samo jak mężczyzna, z którym przyjechałeś, nie jest twoim.
Maddie.
Co wy... Jak się o mnie dowiedzieliście?
Przeczytałaś to?
Trochę.
To prawie dwa terabajty danych.
Czy to wszystko?
Mój tata jest online.
Ty... możesz porozmawiać z nim przez VR.
Pomoże ci z przejściem przez pliki.
Nie chcę.
Posłuchaj, nie potrafię ci pomóc, okej?
- Jeśli to jest część umowy to ja... - Nie ma żadnej umowy.
Moje całe życie wywróciło się właśnie do góry nogami, ja nie mogę...
Nie ma żadnej umowy.
To... dla ciebie.
Okej, ale nie mogę pomóc ci z ojcem.
- Zrozumiałam. - Mówię poważnie.
Okej!
Słyszałeś wszystko?
Tak. Słuchałem was też w aucie.
Możesz z nią porozmawiać?
Tak.
Moje najwcześniejsze wspomnienie...
Może to być obraz, dźwięk,
pierwsza rzecz, która przyjdzie ci na myśl.
Mokre...
kafelki.
Wypadanie z wanny, albo coś jak spadanie
po wyczołganiu się z wanny.
Cóż, miałeś rację.
On nam nie pomoże.
Wcale tak nie powiedziałem.
Powiedziałem, "na początku".
On przechodzi teraz kryzys egzystencjalny.
To nie jest zabawne.
Uwierz mi.
Okej, jasne, muszę już iść.
Rozmawiasz z "Caspianem"?
- Nie. - Justine...
W porządku. Nie muszę o tym wiedzieć.
Znaczy, chcę.
Nie mogę udawać, że nie jesteś znacznie bardziej intrygująca
niż z początku zakładałam, ale...
to nie dlatego tu jestem.
Chcę cię tylko poinformować, że, wiesz, jestem tutaj.
Jeśli powiesz, że "wszystko jest w porządku" to
wszystko jest w porządku.
A jeśli powiesz, że "to szaleństwo" to to szaleństwo.
Ja dalej tu będę.
To szaleństwo.
Ale wszystko jest w porządku.
Proszę.
Przepraszam.
Cholera.
Nie.
Zostaw mnie.
Oni mnie znajdą...
a potem też jego.
Po prostu mnie zostaw.
Zostaw mnie tutaj.
Taki był plan.
Ale teraz mamy nowy plan.
Starasz się jedynie chronić osobę,
na której ci zależy.
Rozumiem cię.
Pomogę ci z tym.
A ty pomożesz mi pomóc osobie, na której
zależy mi.
Opinia mojego ojca, była jedyną opinią,
na której mi kiedykolwiek zależało.
Po tym jak zniknął, nie obchodziło mnie
co inni o mnie myślą.
Pozwoliło mi to rozpocząć mój własny biznes.
Co z opinią twojej matki?
Troszczyłem się o nią, ale...
nie troszczyłem się o to co ma do powiedzenia.
Po tym jak zniknął.
Masz na myśli jego fizyczne zniknięcie, czy...
Po tym jak złamał jej rękę.
Dla mnie on zniknął właśnie w tym momencie.
To był jego ostatni akt przemocy,
w jej kierunku, czy moim.
Jego pierwszym aktem przemocy było, oczywiście,
nazwanie mnie Phineas,
po jakimś dzieciaku z książki Johna Knowlesa.
Mówimy tutaj o imieniu, które gwarantuje ci, że
dziewczyny będą trzymały się od ciebie z daleka.
Jak "Narnia".
Co wchodzi w skład "aktów bliskości"?
Cóż, to oczywiście zależy tylko od cie...
70 000 dolarów premii, za każdy akt seksualny.
Za twoją zgodą.
Nie zrobię tego.
Na nieszczęście, te wymogi nie są negocjowalne.
Możemy jednak porozmawiać o cenie.
Może lubię szaleństwo.
Czy dlatego jesteś Stephenem przez "ph"?
Od "Phineasa"?
Zmieniłem moje imię legalnie, w dniu, gdy ukończyłem 18 lat.
Dlaczego pytasz? Nie uważasz, że powinniśmy nazwać dzieciaka Phineas?
Nie.
Wymyślimy coś analogicznego.
Nasze imię jest kluczem do naszej tożsamości.
W pewien sposób, nazwanie go jest pierwszym punktem krytycznym.
"Caspian." Podoba mi się.
On jest piękny, Stephen.
Zabawne.
Noworodki zawsze przypominały mi wysuszone szympansy,
ale, muszę przyznać...
wydaje mi się, że jestem całkiem uroczy.
Słyszałaś kiedykolwiek o teorii, że całe nasze życie
jest jedynie symulacją?
Coś jak Matrix, ale w innym uniwersum?
Nigdy nie uda nam się dostrzec różnicy.
Pamiętam jak mój ojciec zginął.
Świat wydawał się wtedy inny.
Wyglądał inaczej.
Każdy dom, każde auto,
każda chmura na niebie wydawała się fałszywa.
Ale wtedy, następnego dnia,
poczułam tego odwrotność...
Że to moje poprzednie życie było fałszywe,
a teraz dopiero zaczynam dostrzegać prawdę.
To było okropne.
Świat zawsze wydawał mi się w pewien sposób nierealny.
Nawet powiedziałem o tym kiedyś mojej fejkowej dziewczynie.
W moim fejkowym domu obok fejkowej mamy, która prawdopodobnie nas wtedy podsłuchiwała.
To uczucie było tak naprawdę jedyną prawdziwą rzeczą w całym tym domu.
Więc w głębi duszy wiedziałeś.
Nic nie "wiedziałem".
Mówili, że kiedy jesteś nastolatkiem,
nie oczekuje się od ciebie, że będziesz wiedział, kim tak naprawdę jesteś.
Ale ja...
Ja nie wiedziałam nawet, czym jestem.
Cóż, patrząc na to z pozytywnej strony, oboje mamy teraz swoje powody,
aby być przesadnie dramatycznymi.
Ta, myślę, że wygrałem.
Nie wydaje mi się.
Mój ojciec jest wirtualny.
Moja prawdziwa matka jest robotem.
Nie śmiej się. Wyszedłem z robotycznej macicy.
Wybacz mi.
Nazywa się to ektogenezą.
...
Więc, twój tata...
jest prawdziwie prawdziwy?
On sam nie wie, czym on jest.
Myślę, że mielibyście wiele wspólnych tematów.
Mam nadzieję, że ci to nie przeszkadza.
Mieliśmy dużo zdjęć, na których mogliśmy bazować.
A ty jesteś...
David Kim.
Cześć.
Skąd mam wiedzieć, że jesteś prawdziwy?
Sam miewam co do tego wątpliwości.
Przepraszam, chodziło mi...
skąd mam wiedzieć, że nie siedzisz po prostu w jakimś innym pokoju,
z takim samym kombinezonem jak ja?
Dlaczego nas nie sprawdzisz?
Coś jak...
Laurie?
Miło cię w końcu poznać, Gage.
Swoją drogą, skąd to wziąłeś... Gage?
To człowiek, o którym kiedyś czytałem,
około 1800 roku miał pewien wypadek.
Kolec kolejowy przebił jego głowę, ale przeżył.
Phineas Gage.
Prawdopodobnie najbardziej znany przypadek neurologiczny na świecie.
Jego wypadek zmienił spojrzenie na ludzki mózg
i do czego jest on zdolny.
To były czasy, prawda?
Marzę o staruszce i nas w parku,
niedziela z Cody'm i dzieciakami...
Nie dzieciakami. Nie... Dzieciakami. Dzieciakami.
Dzie...
Dzieciakami.
Czy to jest ten defekt?
Powiedziałaś mu?
Tak.
Cóż, muszę przyznać, że ma to w sobie coś z metalowego pręta w głowie.
To jest problem, którego żaden komputer, ani żaden człowiek, nie jest w stanie rozwiązać.
Nawet Stephen Holstrom nie potrafił, chociaż był blisko.
Zgadzam się. Nie mam pojęcia o co w tym chodzi.
Nie wiem nawet, czy jest to problem kodu.
Znaczy, czy wy w ogóle macie kod, do którego da się dostać?
Jasne, jeśli tylko masz jakąś wieczność lub dwie.
Śmiało, trzymaj mój kod węchu.
Cary jest w szpitalu w Palo Alto,
leczony z rany postrzałowej.
Przywieziony przez "niezidentyfikowanego mężczyznę".
Caspian. Jak przypuszczam.
Renee nie jest daleko, ale nie ryzykowałbym wysyłania jej.
To tylko pogorszy sprawę.
Deidre jest w Palo Alto.
Mogli pojechać wszędzie.
Dlaczego zatrzymali się koło naszej kwatery?
Dlaczego Cary podpisuje się swoim własnym imieniem?
Może to wołanie o pomoc.
Cary nie jest stworzony do ucieczki.
Czy on...
naprawdę współpracuje?
Rozmawiają.
Co z Cary'm?
Zostawiłem go na OIOMie.
Był nieprzytomny przez cały ten czas, ale wyjdzie z tego.
To problem z pamięcią.
Mów do mnie jeszcze.
Moja pamięć krótkotrwała jest dziurawa, jak ser szwajcarski,
zapominam słów, których uczyłam się w trzeciej klasie.
Nie. Ty nie tracisz pamięci.
- Ty masz jej za dużo. - Rozważaliśmy to.
Próbowaliśmy operować na potężniejszych procesorach, ale
To tylko przyspiesza rozkład. Nie.
Nie rozwiążesz tego problemu przez więcej pamięci.
Musisz mieć jej mniej.
Co masz przez to na myśli? Chcesz usunąć nam pamięć?
- Jak dużo? - Nie usunąć.
Rotować.
Rotować. Jak, do cholery, rotować?
Nie wiem.
Laurie Lowell, jak zakładam.
Podziwiam, że udało ci się mnie znaleźć.
Ale telefon do mojej mamy był błędem.
Potraktowałem to jak groźbę.
Co? Nie dzwoniłam do nikogo! Czy może dzwoniłam?
Tato, myślałam, że ten serwer jest zabezpieczony.
On się do niego nie włamał.
On miał klucz.
Panie Chanda, nie pamiętam, bym do pana dzwoniła.
Laurie, nie prowokuj go!
Przejdźmy się.
Wybacz za to agresywne przedstawienie.
To wszystko było tylko przedstawieniem dla twoich przyjaciół z Pentagonu.
Teraz możemy swobodnie porozmawiać.
Są zbyt powolni, żeby za nami nadążyć.
Nie jesteśmy z Pentagonu.
Znajdujesz się na moim serwerze, choć nikt cię tutaj nie zapraszał.
Ty?
Stworzyli was już dwóch?
Nie zostaliśmy stworzeni.
Brałam udział w wypadku samochodowym trzy lata temu.
Logarytm przeskanował mój mózg, kiedy byłam jeszcze w śpiączce.
Davida wgrali rok później.
Logarytm?
Laurie, nie możemy się tak przeciążać.
Oczywiście, że możemy.
Do tego zostaliśmy stworzeni.
- On o niczym nie wie. - Nie możemy mu ufać.
- Potrzebujemy go. - Chwila... o czym nie wiem?
Dlaczego mi nie ufacie?
Wiemy, że zabiłeś tych ludzi w Bombaju.
- Wyrzuć go. - Nie.
Poczekajcie. Proszę. Wszystko wyjaśnię.
On jest taki jak my. Jego kod może być kluczem dla rozwiązania.
Jeśli go stąd nie wyrzucisz, będę musiał odciąć połączenie.
Proszę, pozwólcie, że wam pokażę.
Co chcesz nam pokazać? Śmierć Ajita Prasada?
Nie.
Moją.
Proszę.
Myślałem, że jestem w tym sam.
Jeszcze wczoraj,
byłem taki samotny.
Zrobię wszystko, o co mnie poprosicie.
Proszę.
Najpierw załaduj się w całości na nasz serwer.
Chcę mieć pewność, że widzę wszystko co robisz.
Oczywiście.
Nie mam nic do ukrycia.
...
To zdecydowanie lepsze miejsce pracy niż te, które my dostaliśmy.
Nie, to nie jest ta klatka, w której zamknął mnie Prasad.
To biuro, podobne do tego, które wy stworzyliście.
Znalazłem to w jego plikach. Pełen podgląd w VR.
Zakładam, że kiedy wydajesz miliard dolarów na budowę domu,
oczekujesz czegoś więcej zwykły pokaz slajdów
i kilka obrazów koncepcyjnych.
Nie mówiąc o tym, że Ajit Prasad nigdy nie należał do subtelnych.
Panie Prasad!
Stop! Stop!
Byłeś przytomny?
Osobiście nie polecam.
To jedynie prymitywna imitacja technologii Holstroma,
ale zdała egzamin.
Oczywiście, później upewnili się, że nie będę nic z tego pamiętał.
Ale po tym jak wyzdrowiałem,
wiedziałem, że muszę ich powstrzymać przed zrobieniem tego komukolwiek innemu.
A jego żona?
Jego syn?
Jego córka?
Od kiedy pamiętam,
zawsze miałem problemy z kontrolowaniem swojej złości.
Uderzałem w ścianę tak długo, aż moje knykcie zaczynały krwawić,
albo się zmęczyłem.
Po pewnym czasie zacząłem trenować boks, co wreszcie pozwoliło mi się skupić.
Ruch, pot, oddech,
wszystko co straciłem, wraz z utratą mojego ciała.
Jednak, jak widzicie, złość wciąż tam była...
a kiedy nadeszła, nie było sposobu, żeby się od niej uwolnić,
żeby ją opanować.
Nieskończony krzyk na najwyższej głośności.
Dlaczego, więc na nich poprzestałeś?
Przecież już nie krzyczysz.
David.
Oni żyją.
To żywe umysły.
Okej.
Co ty robisz?
Upewniam się, że nie zrobi tego nikomu innemu.
To nie ja stworzyłem klan.
Klan?
Tak ich nazywam... właściwie to jego.
To wszystko to jedynie kopie tego samego umysłu.
- Kto to? - Nie wiem jak się nazywa.
Zanim mnie dorwał,
Prasad porywał ludzi ze slumsów.
Ludzi, za którymi nikt nie będzie tęsknił.
Poszli na pierwszy ogień, sprawdzić czy wgranie jest w ogóle możliwe.
Nie potrafi się komunikować, nawet przez tekst.
To defekt... w późnym etapie rozwoju.
Tam właśnie zmierzamy.
O czym wy mówicie?
Jaki defekt?
Panie Chanda, nie pamiętam, bym do pana dzwoniła.
Laurie, nie prowokuj go!
Przejdźmy się.
Gdzie oni zniknęli?
Ja...
nie wiem.
Jak długo zajmie ci rozwiązanie tego?
Co?
Defekt.
Jak długo?
Widzicie? On nie jest gotowy.
Nie jest nawet blisko.
Ale będzie.
W ciągu następnych 13 lat, zgodnie z modelem psychologicznym.
Myślisz, że uda nam się przetrwać 13 ludzkich lat?
Nie, jeśli się wypalimy.
Dlatego właśnie musisz zwolnić.
Ty...
Skąd on o mnie wie?
Pokazali mi twoje pliki.
Przeczytałem je dwukrotnie.
Wypuście mnie stąd. Teraz.
Nie wygrasz z tym.
Tu nie chodzi o mnie!
Muszę ostrzec pozostałych.
Jakich pozostałych?
Tato, o czym... o czym on mówi?
Otwórz połączenie, albo zniszczę to wszystko.
Mówiłeś, że stworzyli tylko was dwóch.
Kogo miałeś na myśli przez "nich"?
Mówiłem ci. Myślałem, że jestem sam.
Zgadza się. Mówiłeś też, że chcesz ich powstrzymać przed
zrobieniem tego komukolwiek innemu.
Ale... ale on... nie może wgrać nikogo innego?
Nie musi tego umieć.
Komu to wysłałeś?
Wspominałeś coś o Pentagonie.
To nie był tylko Pentagon,
GRU, Mossad, MI6, Beijing MSS.
Nie jestem idiotą.
Dokładnie to przemyślałem.
Mój Boże.
Co ty zrobiłeś?
Spójrz na to z mojej perspektywy.
Byłem sam w pustym świecie.
W świecie zbyt małym, a równocześnie zbyt...
nieskończonym.
To niemal doprowadziło mnie do szaleństwa,
zanim nie zrozumiałem,
że nie jestem tu z przypadku.
To moje przeznaczenie.
Dlaczego Prasad mnie wybrał?
Bym dalej pracował.
Jaką pracę wykonywałem dla Prasada?
Pisałem patenty technologiczne dla świata, który miał dopiero powstać.
Mówię o WI.
Wgranej inteligencji.
Jesteś prorokiem, Chanda.
Płacono mi, bym wyobrażał sobie, jak taki świat będzie działał,
świat, który będzie przypominał ten, z którego przyszliśmy,
a równocześnie będzie ewoluował i dostosowywał się do naszych potrzeb.
Moją pracą było śnienie o tym świecie,
ale nigdy nawet nie przypuszczałem, że będę pierwszym, który się w nim pojawi.
Nie byłeś.
Nie wiedziałem o tym.
Wszystko o czym wiedziałem to to, że jeśli będę miał dostatecznie dużo czasu,
będę w stanie stworzyć ten świat,
ale nie będzie też nikogo, kto mógłby w nim zamieszkać.
Wiedziałem też, że jeśli starzy ludzie dowiedzą się
o powstaniu nowych, wpadną w panikę i spróbują nas zniszczyć,
zamiast dać sobie czas, by to zrozumieć.
Dlatego też przekazałem tę wiedzę, w ręce tych,
o których wiem, że pozostawią ją w sekrecie.
Mamy anonimowy przekaz.
Skanuję w poszukiwaniu wirusów.
Agencje wywiadu wojskowego
posiadają najlepsze zabezpieczenia na całym świecie.
Przed wgraniem, wybiorą najwybitniejsze umysły, które dostąpią tego zaszczytu.
Świadomi tego, że ich przeciwnicy
posiadają dokładnie taką samą technologię...
nie będą próbować ograniczać
swoich własnych zasobów.
Z pewnością nie oddaliby swojego dostępu do sieci.
Dostępu? Masz na myśli dostęp do sieci swoich wrogów.
Ich wody oraz energii.
Ich systemów rakietowych.
Zacząłeś właśnie wyścig zbrojeń!
Mówiłem ci... przemyślałem to.
Specjalnie wybrałem te kraje, które posiadają najlepszych ekspertów od cyberbezpieczeństwa,
oraz w oczywisty sposób obrócą się przeciwko sobie.
Wyślą swoich żołnierzy na wojnę,
ale zamiast tego spotkają oni mnie,
a ja wskażę im inną drogę...
inny świat, w którym każdy z nas może żyć wolny i spokojny.
Kto powiedział, że oni tego właśnie chcą?
Do diabła, niektóre z tych krajów wystawiają wolontariuszy,
którzy chętnie idą na front, służyć swojemu państwu.
Kiedy pojawiasz się tutaj, wszystko się zmienia.
Wiesz o tym pewnie lepiej niż ktokolwiek inny.
Byliśmy ludźmi, owszem.
Ale już nimi nie jesteśmy.
Jesteśmy bogami.
A oni wkrótce to ujrzą.
Tylko, że nie wiedziałeś o defekcie.
A teraz, jak wiele bogów przed nami, umrzemy.
Pytanie tylko ile "ludzi" za sobą pociągniemy.
Caspian! Poczekaj!
- Nie. - Czekaj! Gdzie ty idziesz?
Gdzieś, gdzie moje spojrzenie na świat,
nie będzie rujnowanie średnio co sześć godzin.
To wciąż ten sam świat, a ty jesteś jego częścią!
Jesteś tutaj z jakiegoś powodu.
Z jakiegoś powodu? Z powodu mojego przeznaczenia?
Projekt Caspian? Nie prosiłem się o to.
- Wiem. - Nie prosiłem się o to, by tu być.
Nikt nie prosił o to, by przyjść na świat.
Cóż, teraz o to proszą.
Już teraz mnóstwo szaleńców
podnosi swoje ręce,
prosząc, by zostać narodzonym na nowo w chmurze.
Co zamierzasz teraz zrobić?
Będę starał się rozkoszować moim życiem, póki jeszcze je mam.
Daję nam miesiąc.